Uçurtmalar, balıklar ve boğaz

Sabah erkenden kalktım Çengelköyde kahvaltı aşkına. Çocuklarda kıpır kıpır heyecan, balık tutacağız diye. Oltalar akşamdan ayakuçlarına kondu. Sabah çanta hazırla, birini giydir ötekini tuvalete oturttur, kendin hazırlan derken evden çıkamadık vaktince. Gene evden çıkarken yanına skooter yada kamyon alma tartışması. Baktım ikna gücüm zayıf, olta ve kovayı onların eline tutuşturunca otomatikmen kriz çözüldü. Üsküdar’a hareketle meydandaki metro inşaatının etrafından uzunca yürüyüp uçurtma müzesine varıyoruz.. çocuklardan daha meraklıydık. Oradaki görevli uçurtmaların tarihini,yapılışlarını,festivallerini anlattı bize. Ahtopot, kelebek, helikopter böceği ,ejderha şeklinde uçurtmalar.

Çocuklar, ilgilerini çeken birkaç uçurtma ve uçurtmalarla ilgili kitap dışında bir an önce oradan uzaklaşma çabası içindeydiler. Elimi çekip hadi balık tutmaya gidelim deyip durdular. Balıklara uçurtmalardan daha çok konsantre olmuşlar. Akılları fikirleri ordaydı. Birkaç broşür alıp rotayı Çengelköy’e çevirdikten sonra, yol üzerindeki balık avı malzemeleri satan dükkana girip , kurşun ve çapari aldık. Çocuklar kucağımızda biz tabana kuvvet meydana yürüyüp otobüse bindik. Bu kısa yolculuğun sonu Çınaraltı çay bahçesi. Vakit öğlen olmuş. Çıtır çıtır simitler tarihi fırından. Peynir bal zeytin şarküteriden. Ortaya sucuklu yumurta. Birde hararetimiz varmış. Cem 4 su bardağı bende 3 su bardağı çay içmişiz. Sencer boğaz havasında şekerleme yaptı.

İki sandalye birleştirip, battaniyeden yer yaptım ona. İpek mekiri ayakta her zamanki gibi. Uyursa bir şey kaçıracak sanki. Kedi, köpek peşinde. Uzun zamandır edilmeyen bu dört köşe kahvaltıdan sonra yan tarafa balık tutmaya geçtik. Kurşun bağlandı. Çocuklar durun bi , iğneler batacak. Yavaşça açıyoruz. Sallıyor oltayı Cem boğaza. Hadi rastgele. Yavrular bağrış çığrış. Ben atıcam, ben tutucam, ben çekicem, ben ben ben….. Korkuyorum bi yandan olta büyük. Fırlatırken kendileride düşecek. Sencerin biri alnına bir dudağına iki defa kurşun çarptı. Neyseki bişey olmadı. Verdik ellerine oltayı, arkalarında biz. Her an ellerimiz müdahaleye açık. Ara sıra sarıp, tekrar atıyoruz. Ne gelen var ne giden.. Yandaki adam üçer beşer dolduruyor kovayı. Bu iş göründüğü kadar kolay değil söyliyim. Ya balıklar akıllanmış. Ya olta ya yem seçiminde hatamız var. Yavrularında hevesi kursağında kaldı.

Yandaki adam halimizi görünce oltasından iki balığı , çocukların kovasına denizden su doldurup içine koydu. Pek mutlu oldular. Kıpır kıpır balıkların etrafından ayrılmadılar. Ellerine aldılar. Bak bak yüzüyorlar diyorlar. Eve eli boş dönmekten iyidir. Babanneye göstericeklermiş. Sonrada pişirip yiyeceklermiş. Takım taklavatı toplarken Sencerin eline çaparinin iğnesi battı. Cemin Sencer’i tesellisi şöyle: Oğlum usta olurken yaşanır böyle kazalar. Hep Sencerin başına geliyor bunlar. Çünkü İpek temkinli adım atıyor, Sencer balıklama dalıyor her şeye. Daha meraklı. Parktan yola doğru yürürken köpekler yaklaşıyor yanımıza.

İnsan canlısı bunlar . Dostum istemiyorum dememe rağmen beni de yaladılar. Belki, yemek bulma derdindeler. İpek mest oldu köpeklerle oynarken. Yalnız ayrılmak bilmedi. Hadi artık eve dönüyoruz dediğimizde, koydu postasını bize, başladı ağlamaya. Önce Cem ikna turlarını attı, sonra ben. Saatin geç olduğunu, onlarında eve gideceğini vs vs. anlatıp, uyku huysuzluğuyla dönüş yoluna girdik.

Demiryolu Müzesi ve Eminönü

Bugün evden çıkmadan önce scooter krizi yaşadık. Alışveriş arabasından sonra scootersız çıkmam abi modundayız. En son babayla motorsiklete zincirlemeye karar verip ikna ettik. Onlar otoparka gidip bu işi yaparken ben kapı girişinde makyajımı yapıp aşağıya indim. Yanılmışız. İpek ikna olmuş, Sencer bırakmamakta kararlı ama bizde kararlıyız. İhaleyi süt dilimine bağlıyoruz. Markete yürüyene kadar ayrı bir kıyamet. Öğlen vakitleri yaklaştığından uyku huysuzluğuda var. Puset kullanmıyoruz. Anne, baba ; yorulduk deyince sizi mi taşısın kucakta, çantamı taşısın sırtta, yoksa scooter mı taşısın elde. Kadıköye kendimizi atıp, kahvaltıyı börek çay eşliğinde vapurda yapmak vardı ama Cemin beyaz fırın poğaça ve limonatası sevdasına orada tamamlayıp, vapurda soluğu aldık. Köpükler, dalgalar, martılar, gemiler, yorumlar eşliğinde Eminönü ‘ne yanaşmak üzereyken çişim geldi dedi ikiside. Koştuk tuvalete sırayla yaptılar. Vapurda Sencer sıkma portakal suyunu üstüne döktü. Kuruması için kendi haline bıraktık.

İlk Sirkeci garı girişindeki demiryolu müzesini gezdik. Gerçek trenleri de evdeki bozup yaptıkları ahşap tren ve yolları kadar merak edip seviyorlar. Yavruların en çok ilgisini çeken masa üzerine kurulmuş minyatür trenler idi. Bir tanesi çalışıp döndükçe başından ayrılmadılar. İpek müzenin kırmızı perdelerinin arkasında ne olduğunu sordu. Hatta perdeyi açmam konusunda ısrar etti. Müzenin içinde gerçek bir tren bile var. Banliyö treninin makinist bölümü. Çocuklar içine girdiler. Başkaca ilgilerini çeken istasyon çanını çaldılar.

Müze çıkışında dışarıdaki trenlere yeltendiler, sonra çocuklara güneş gözlüğü bakmak üzere Eminönü sokaklarına bıraktık kendimizi. Cemin bildiği gözlük toptancılarının yerinde yeller esince Erbay müzik aletleri mağazasına girdik. Burada geçen sene bizimkilere bir bateri seti bakmıştık. Ama almadık. Bir dahaki gelişe inşallah. Yerine üzerine oturup zıplayacakları balon aldık. 12o kg. çekiyormuş. Evde ben oturuyorum üstüne. İpek te sırtıma çıkıyor. Beraber zıplıyoruz.:))Onca dolaştık . İpeğe gene bir şapka alamadım. Doğubanka geçip çocuklar için cd player bakacaktık ki benim dışında tüm ahalinin yorgunluk , uyku ve açlık sinyalleri çalmaya başladı. Yine Cemin kaşarlı lahmacun isteği üzerine Cağaloğlu Sütişe gitmek için, Nuriosmaniye ye kadar tırmandık. Bana yokuştan götürme bizi diye söyleniyor. Cağaloğlu her yönden yokuş. Hapur hupur yemek sonrası Sirkeciye inerken tozsuz tebeşir ve silgi alıyoruz evdeki yazı tahtamız için. Sencer kucağımda uykuya dalıyor bu arada. Tekrar Doğubanka döndük. Birkaç mağaza dolaştık ki Sencer uyurken, göğsümde kusmaya başladı. Hemen mağaza önüne çıkıp dik tuttum onu ve başını. Kusmaya devam etti. Sanırım midesini üşüttü. Soğuk su, ayran, portakal suyu, dondurma, yemekler. Birkaç esnaf üst baş değiştirmemiz için çarşı içinde yer gösterdiler . Çeşme vardı içerde. Elini yüzünü yıkadım. Onların yedekleri vardı da benim yoktu yanımda. Senceri baştan aşağı yeniden giydirdim. Kendimide ıslak mendille temizleyip dışarı çıktık. Bu halde trene otobüse binsem yanımda oturan küfreder kusmuk kokuma. Hal böyle olunca dolaşmayı kısa kesip vapura bindik. Bu sefer dışarıda oturup martılara simit attık. Yavruların tren merakına Haydarpaşa da inip koşa koşa banliyöye yetiştik. Çocuklu olunca bize hemen yer verdiler. Bostancıya kadar kah hızlanıp kah yavaşlayıp taka taka tak tak seslerinin ne olduğunu sorgulayarak geldik, tıklım tıkış trenden indik ve tövbe dedik. Mısır çarşısına uğrayacaktık, vakit kalmadı. Baharat çalışmaları için çekilmemiş vanilya kahve ve tarçın almam gerekiyordu. Zaten şu Eminönüne gelip iki gün dolaşsan yetmez vakit. Veee maaile, Bostancı Yaşar Ustanın Karadutlu, sakızlı, cevizli, kayısılı, limonlu gerçek parça meyveli dondurmalarıyla günü tatlıya bağladık….

23 nisan 2011

23 NİSAN
Bu 23 nisan eve yakın tek vasıtayla ulaşabileceğimiz yerlere plan yaptım. Aslında Beşiktaş İnönü Stadı kutlamalarına katılmaktı niyetim. Hava serin. Yollarda sürünmeyelim diye vazgeçtim. Cumartesi Oyuncak Müzesi, sonrasında Caddebostan parkı, yürüyüş.,veya Özgürlük Parkı .,Pazar günü ise sabah Cinderella kül kedisi tiyatro, öğleden sonra ise Üsküdar Validebağ korusu. Buraya daha önce hiç gitmemiştik. Akşamdan bayrağımızı astık salonun camına. Yarın çocuk bayramı.hep beraber kutlayacağız diye anlattım yavrulara. Hayır parka gidelim dediler. Tamam zaten parka da gideceğiz. Sirke gidelim anne. Sirk gitmiş annecim. Gelirse yine gideriz. Ertesi sabah erkenden kalkıp, kahvaltımızı ettik. En güzel elbiselerimizi giydik. (İpeğin son aylarda bir prenses sevdası var. Elbiseyle yatıp kalkıyor. Selma teyzeyide alıp çıktık yola. Düşüncem yaşları uygun olmadığından aktivitelere katılmak değil hep beraber oyuncak müzesini gezmekti. Daha önce buraya geldiğimizde bebektiler. Bu sefer daha keyifli oldu. Biraz daha anlayarak dolaştılar. Hele en altta bulunan denizaltının içindeki akvaryuma bayıldılar. İlk pamuk şekerlerini yediler.

İki defa gelmeme rağmen, ilk defa geziyormuş kadar zevk aldım. Çıkışta İpek müzenin girişindeki zürafaların sırtına çıkmak istedi. İki gözü iki çeşme. Kızım bak çok yüksek. Bizim bile boyumuz yetişmiyor. Zar zor ikna edip Caddebostan’a yöneldik. Kültür merkezini keşfedip, sonrasında ver elini park. Çimlerde koş, kay, sallan. Kay kay , paten kayanlara imren. Anne lütfen bizde paten alalım yalvarışlarını dinle. Tamam bir sene sonra söz alacağız. Daha küçüksünüz. Dayanamayıp scooter araştırması yap. Spor malzemeleri satan mağazaya gir. Çocuklar için olan kay kay dene, skooter denet. Ayak numaralarına göre paten yok. Erken olduğuna karar ver. 3 tekerleklilerden vazgeçme. Sahile geri dönüp , denize taş at, yosun kokusu eşliğinde. Deli gibi yoğun bir kışın ardından Ahh tatil diye iç geçir. Yere oturup kumlarla oyna ve güneşin batışını izle. Güneşle ilgili soruları cevapla. Bakın birazdan tamamen kaybolucak, ertesi sabah tekrar doğmak üzere. Eve bir poşet dolusu kum deniz kabuğu ve taş götür.
Yolun yarısında, anne sen taşı çok ağır. Bir dahaki sefer taşıyabileceğin kadar al lütfen. Vee her aksiyonlu günün ardından olduğu gibi eve dönerken arabada uyu. Ertesi gün sabah 11 de oyun başlıyor. Tiyatro Mie’nin Kül kedisi Cinderella. Tiyatroya gitmeyi pek seviyorlar. Arkalardan bilet bulmamıza rağmen, Kozzy de koltuk düzeni harikaydı ve hiç sorun yaşamadık. Pür dikkat dinlediler. İpek 2. perdenin başında çişim geldi deyince, babayla tuvalete gittiler. Halbuki arada Sencer i tuvalete götürdüm. İpek benim yok demişti. Demek ki çocuk aklına her zaman uymayacaksın. Yerine oturana kadar, balkabağı ve farelerden oluşan at arabasını sahnedeyken göremedi.
En sevdiği hayvan atlar. Aklına geldikçe lütfen gerçek atlara gidelim diyor. Oyundan sonra Validebağ korusundaki panayıra geçtik ve hayal kırıklığına uğradık. Çok kalabalık ve vasattı ortam. Çok geçmeden terk ettik alanı ve öğretmen evinde konaklayıp, koruyu kendimiz gezmeye karar verdik. Oldukça bakımsız bu koruda kozalak , meşe palamudu, küçük kırmızı meyveler topladık. Kuş seslerini dinledik. Börtü böcek bitki çiçek keşfi yaptık. Aniden kakam geldi dediler. İkisi birden. Önüm arkam, sağım solum sobe değil ağaç... Nereye götüreyim şimdi sizi, biraz tutun. Anne çok sıkıştııım. Bir kuytu köşe bulup yaptırdık sırayla. Babamızda onları gömdü toprak çalı çırpıyla. Bir yandan rahatsızlık duydum bu durumdan, bir yandan yetiştirebileceğim bir yer bulamadım. Dönüşte Koşuyolu parkında oynadık. Kuşları köpekleri sevdik. Her gördüğümüz köpeği sahibinden izin alıp seviyoruz İpek sayesinde. Vee günün finali erken uyuyan çocuklar ve mutlu anne...

İKİ azı dişi ,İKİ bıldırcın

5 gün oldu . 2 azı birden çıkıyor. Ateş basıyor. Anne ağzım ağrıyor. Biliyorum oğlum. Dişlerin çıkıyor. O yüzden. Şurup içmicemmm. Ağzımı yakıyor. Bak oğlum içersen ağrın kalmayacak. Hem oyun oynamaya halin olacak. İkna olmuyor. Nasıl içireyim. Pekmezli suyun içine koy , olmadı meyve suyunun içine kat, kayısı kompostosunun içine kat. Son bir aydır hergün şurup içiyor. Günde 3-4 posta. Öncesinde grip olmuştu. Bıkmış olmalı. Ateşli baygın baygın yatıp ağlıyor. Elini yüzünü yıka, ıslak bez koy alnına. Çıkar kıyafetlerini. Yine aynı terane fitilmi alsaydım. Burnunu sık. Ağzına dök diyorlar. Yapamam. Hiç zorla bişey yapmadık ki onlara. Yok en iyisi sütün içine karıştırayım. Önce ½ sulandırayım. Biliyorum süte hayır demez. Süt ilacın etkisini yok edermiş. Mecbur kalınca denedim. Anne sen ne kattın buna dese de . Hiçbişey annecim. Nasıl cin. Bir süre sonra ateş azaldı. Oğlum cana geldi. Taki 4-5 saat sonrasına kadar. Kaç günde çıkar bu azılar. Diğerleri çıkarken hiç anlamadık. İpeğinkileri kontrol ettim , onunkiler çoktan çıkmış bile. 4 tane. Huysuzlandığını hatırlamıyorum. Yada grip zannettik. Sencerin 2. azılar çıkıyor. 6.gün maaşallah hiç ateş yok. Sağdaki iyice belirginleşmiş, soldaki yeni yeni beliriyor. Ertesi gün ben işyerindeyken çocuklar aradı .Anne kuş aldık . Nasıl yani. Babaanne ve dede ile pazara gitmişler. 2 tane bıldırcın, birinin adı pamuk. Çünkü beyaz. Diğeri kızıl kahve kırçıllı. Adı kavun . Gelirken kutuyu onlar taşımış. Bi defada yere düşürmüşler. Olmaz öyle kutu içinde. Kafes bulma telaşı sardı şimdi. Cem tabiî ki ben yaparım dedi ve ekledi akşam Bauhaustayım beni merak etmeyin .

Aslında bi yandan üzüldüm. Son derece karşıyım hayvanların kapatılmasına kafeslere. İsterim ki toprakta eşelensin . Böcek, ot yesin. Doğal ortamda olsun. İşten dönünce kapıdan elimi kolumu çeke çeke kutunun yanına getirdiler beni. Ta ta ta taaaam İşte kuşlar. Nasıl heyecanla anlatıyorlar. İpek habire eline alıyor. Bi defasında kakasını yapmış eline. Biraz yem biraz su. İki tanede mısır koçanı içinde. Çocukken 5.katta 2 civciv balkonda beslemiştim. Büyüdüler büyüdüler .Birgün balkonun pervazından apartmanın bahçesine uçmuşlardı. Hiçbişey olmadı. Aşağıda otlamaya devam ettiler. Koştum aldım yukarıya. Sonra temelli ayrılığımız bigün dudağımı gagalamasıyla mahalle kasabında oldu.. Bugünse bıldırcınlarla ilgili tek bildiğim şey yumurtalarının faydası. Açtım interneti. Nasıl bakılır, ne yer, nerede ne kadar yaşar bu kuşlar. Evde tubitakın civcivler ve yumurtaları diye bir kitabımız var. Onu okuyayım çocuklara . Tek tek baktım sayfalarına bıldırcınlarla ilgili hiçbişey yazmıyor. Kuşlar ellerinde. Babaanne mutfaktayken, yavrular çıkarmışlar kuşları. Dolabın arkasına girmiş. Babaanne koooş. Kuş kayboldu. Bulup tekrar kutusuna koymuşlar. Bide kakasını yapmış yere. Sencer babanneye elletmemiş. Ben kendim ıslak mendille sileceğim.

Bakalım ileriki günlerde kuşlarla maceralarımız nasıl olacak. Şimdilik sadece anlatıyorum. Kuşların yanında alçak sesle konuşalım. Çünkü onlar çok ufak ve korkarlar. Elimizde nazikçe tutalım. Ellerimizi sık sık yıkayalım. Ertesi gün dede yumurtacıdan saman almış gelmiş. Baba ahşaptan kafes yaptı içine samanları doldurdular. +3 bıldırcın daha geldi. Oldu mu 5 tane. suluklar , yemlikler alındı. Bizimkilerde bi heves. bence ev ortamında yumurtlamaz. Yumurtlayacaklar mı acaba . Yahu hergün mıncıklanan hayvan yumurtlar mı . Bekleyişteler….

Çocuk tiyatrosu oyuncuları çocukları çok sevmeli

Son zamanlarda gittiğimiz birkaç oyun. Kırmızı başlıklı kız. (tomurcuk çocuk tiyatrosu), alis harikalar diyarında ve Cinderella Kül Kedisi(tiyatro mie), bir kümes müzikali (tiyatro alkış). Sokak kedileri (Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nın. İçlerinde en çok Tiyatro Mie 'yi beğendim. Neden mi? Bir çocuk oyunu hem eğlendirmeli hem düşündürmeli hem öğretmeli. Çocuklar hayatı oyunla tanırlar. Bu nedenle oyunun yazılması ve sahneye konulmasında, çocuğun gelişimsel özellikleri, psikolojisi, soyut ve somut olanı ne zaman anlayacağı çok iyi bilinmeli. Sınırsız hayal güçleri var yavruların. Çocuğun seviyesine inip bakmalı oyuna ve anlamayacağı kavramlar verilmemeli. Olaylar neden sonuç ilişkilerine bağlı, küfür olmayan ve iyilerin kazandığı sonlar olmalı. Bir kümes müzikalinde çok bozulmuştum, oyunculardan biri aptal diye bağırmıştı sahnede. Çocukların dikkat sürelerinin kısa olduğu bu yaşlarda ses ve beden dilini iyi kullanmalıdır.
Çocuklar gördükleri hareketi taklit ederler ve çevresindeki davranışları örnek alırlar. Dolayısıyla çocuk, oyunu davranışa dönüştürebileceği için mesaj iyi aktarılmalı. Örneğin doktordan, karanlıktan vs. korkan bazı çocuklar, seyrettikleri oyunun olumlu etkisiyle korkularında azalma görülmüş.
Yavrularımla gittiğimiz tüm oyunlarda pür dikkat oturup izlediler, kimi zaman alkışla karşılık verdiler. Kimi zaman yüksek sesten korkup boynuma sarıldılar. Saklambaç, körebe gibi oyunlar öğrendiler. Acaba oyunları, çocuk oyuncular oynasa daha mı hoş olur diyorum bazen.

AİLE İÇİ İLETİŞİM SEMİNERLERİ-1

“Çocuk Olmak ve Pozitif Disiplin”
Çocuğunuzla ilişkinizde sınır koymakla ilgili bir belirsizlik ve kararsızlık mı yaşıyorsunuz?
...Ne zaman “hayır” diyeceğinizle ilgili aklınız karışıyor mu?
Çocuğunuz söz konusu olduğunda kural koymakla ilgili sorunlar yaşıyor musunuz?
Uçlar arasında gidip gelmek, bir çocuğun gözünden bu tartışmaya kulak vermek, empati yeteneği güçlü bir ebeveyne dönüşmek, gerçek vak’a örneklerini dinleyip fikir üretmek için Uzman Psikolog Iraz Toros Suman’ ın konuşmacı olduğu Aile İçi İletişim Seminerleri’ nin ilkine, Pozitif Disiplin hakkında konuşmaya davetlisiniz..
Tarih: 23 Ocak 2010, Pazar, 14:00- 16:00 Yer: Bizden1e, Kişisel Gelişim Merkezi, Bostancı Ücret: 25 TL. Kayıt ve Bilgi Almak İçin: iraztoros@yahoo.com
* Katılım kontenjanla sınırlıdır.Katılmak isteyenler 21 Ocak Cuma gününe kadar kayıt yaptırabilirler.
*** 1980 doğumlu Iraz Toros Suman, İstanbul Bilgi Üniversitelerinde aldığı psikoloji lisans eğitiminin ardından bir kadın sığınma evinin kurucu müdürlüğünü yaptı. Bu deneyim aile içi iletişim problemlerinin geldiği son noktaya şahit olmasını; böylece çocuklarla çalışmanın önemini kavramasını sağladı.Bu dönemde uzmanlığını tamamladı ve tezini “aile içi şiddet” üzerine oluşturdu. Kadın sığınma evinde kurduğu oyun odası herşeyin başlangıcıydı. Sağlık bakanlığı çalışanı olarak geçirdiği yıllarda çocuklarla ilgili ölçme-değerlendirme süreçlerinde aktif olarak yer aldı.Normal gelişim gösteren çocukların yanısıra farklı gelişim gösteren çocuklarla bol bol çalışma fırsatı bulan uzmanımız, 2009’dan beri “Iraz’ ın Oyun Grupları” adlı oluşumu ile alternatif eğitim modellerinden esinlenen aktiviteler yaratarak ebeveyn katılımlı oyun grupları düzenliyor. Toros Suman aynı zamanda,İstanbul’ da özel bir merkezde aile danışmanı olarak çalışmakta.

Yeniyıl kutlamalarımız ve çekiliş hediyemiz

Seviyorum yeni yılın ışıltılı caddelerini, alışveriş telaşında insanlarını. Evimde çoluk çocuk, büyük küçük maaile oturulan sofralarını. Çocukken tombala oynardık. Hatta gazeteler bile eklerinde verirdi. Yeniyıldan önce her sene kar yağar mı diye de ümit ederim. Kartpostallarda çok güzel görünüyor karlı ev manzaraları.
Bu yılki yeniyıl kutlamalarımız bir hafta önceden oyun grubu partisiyle başladı. Keyifli aktiviteler hazırlanmış , balonlar, şarkılar, ikramlar, arkadaşlar. Kalabalık içinde bol bol oynadılar.

Birkaç gün öncesinde ise evde ağacımızı süsledik. İpek nazikçe süsleri ağaca asarken Sencer rafya dolamayı tercih etti. Hala ile beraber onların tabiriyle yavru ağacı da süslediler.
Mail grubumuzda yılbaşı çekilişi yaptık. Sevgili Çiğdem ve Eylül Naz'a, Sevgili Nesrin ve Yiğit'e bir yeni yıl masal kitabı hazırladık. Hediyelerimizi de yanına koyup gönderdik. Bizim hediyelerimiz geldi. İpeğe küp yapboz, Hatice ve Çiğdem'den. Fotoğrafınızı keyifle saklayacağız. Sencer'e mıknatıslı hayvan yerleştirme oyunu. Sevgili Fatma ve kızı Azra'dan. Bu arada çok incesiniz İpeği de düşünmüşsünüz. Harika bir yılbaşı kartı . Hepinize çok teşekkür ederiz. Yavrularım çok mutlu oldu. Önce yapboz ile oynamaya başladılar. Konsepti anlamayıp kule yaptılar. Kendi hallerine bıraktım. Doysunlar sonra doğrusunu gösteririm diye düşündüm. Devamında Sencer'in hediyesine geçip hayvanları yerleştirdiler.
31/12 günü koştur koştur işten eve geldim. Hemen mutfak ve masa hazırlığı. Bir yandan ocağa kabak tatlısını koydum. Yeni yılın ilk dakikalarında yemek üzere. Yeniyıla nasıl girersen bütün bir yıl öyle devam eder düşüncesiyle. Halamız hindi ve pilavı pişirmiş. Bayılırım özenli sofralara. Mum ve çiçek olmazsa olmazlarımdan. Mumu ben yaktım yavrular üfledi. Yanına iyiki doğdun şarkısı patlattılar. Ama biz doğumgünü değil yeni yıl kutluyoruz. Bir de altınlı çöreğimiz var, onu bu yıl pişirmedik. Çöreğin içine altın konuyor ve pişiriliyor. Servis yapılırken altınlı dilim kime denk gelirse, yılın en şanslısı o oluyor.
Sonra yılın ilk iş günü, 3 ocak sabahı vapurla Eminönü'ne geçiyorum. Okuduğum gazete köşesinden esinlenerek, yeni bir yıla başladık diye düşünürken neler yaptım dedim ben 2010 da. Her gelen yıl, yeni bir ufuk açmadıkça hayatıma ne farkı vardı yeni yılların eski yıllardan. Düşündüm. 2010 da muhteşem bir sergi gezdim. Hayranı olduğum bir eğitim aldım. Ne yapmamışım. Az okumuşum. Koca yılda sadece 4 kitap. 2011'den ne bekliyorum. Önce sağlık sonra daha az yorulduğum mesai saatleri, daha çok seyahat. Yeni yerler görmeliyim bolca. Beni deşarj ediyor. Bi karavan almalıyız. 40 kere söylersem olur mu? Tanrım dualarım kabul saatine denk gelir mi?
O anda Tanrıdan ses geldi. Vapur yanaştı iskeleye draan diye sarsılarak. Tahta dar iskeleler sürüldü. Bende hayal dünyasından çıkıp kendime geldim. Daha çok çalışman lazım mesajıydı bu. Her sabahki gibi tabanlara kuvvet Cağaloğlu'na yürüdüm. Vakfa vardım. Yeni yılın gerisayımı başladı benim için umutlarımla...

posta kartlarımız

Şu teknoloji var ya, hem hızlı hem işimizi kolaylaştırıyor ama hoş geleneklerimizide yok etmese. Bakıyorum arkadaşlarımın hepsinin mail adresleri var ,mektup göndermeye kalksam elden posta adresleri yok. Postacının gelip kapıma bir zarf bırakması, onu heyecanla açmak mail kutuma tıklamaktan bin kat daha keyifli. İyi ki bu etkinliğe katılmışım. Durmamı, düşünmemi sağladı. Toparlayacağım sevdiklerimin adreslerini onlara da kart atacağım . Eskisi gibi bayramlarda, yılbaşlarında. Caddelere kurulan tezgahlardan simli, noel babalı, kar manzaralı kartpostallar alacağım. Tema, Unıcef, Açev gibi kurumların kartlarıda olabilir. Yıllarca saklananlardan. Sms ler gibi bir tıkla silinmeyenlerden. Yavrular büyüdüğünde beraber yazarız. Yeni nesile güzelim adetlerimizi unutturmamak lazım. Bak postacı geliyor şarkısını söylüyoruz bazen. Onların zamanına belki de postacı kalmayacak. Tamamen olmasa da şu anda fatura ve kredi kartı taşıyor postacılar. Sevinçli haberler yerine.

Önce İpek ile hazırladığımız kartları anlatayım. Gelişigüzel makas çalışmaları yapmıştık ancak yapıştırma yapmamıştık hiç. O nedenle ayrı bir deneyim oldu. Alta bütün bir Bozcaada gün batımı resmi yapıştırdık. Onun üstüne ufak ufak Bozcaada özelliklerini yansıtan resimler. Düzeltmeleri yaptım. İpeğin resim kesmek ve yapıştırmak çok hoşuna gitti. Bunları zarfa koyup arkadaşlarımıza göndereceğimizi anlattım. Ne güzel bu çekilişte bizim gibi,ikiz ve üçüz arkadaşlarımız da var.

Tuba, Alya Skye ve Arda Lewis; Dilek, Damla ve Karya; Ansı ve Balca Misis; Ceren ve Kerem'e Sevgilerimizle.
Sencer ile Gökçeada kartları hazırladık. Resimleri fazla fazla print ettim. Yırtılabilir, yavruların elinde yalnış yerlerden kesilebilir diye. Gökçeada kartımızı da Bozcaada gibi hazırladık. Kestik,yapıştırdık ve arkalarını yazdım. Sencer artık herşeyi yapıştırmak istiyor.Pritt i çok sevdi.

Artık kartları arkadaşlarımıza gönderebiliriz dedim. Hayır arkadaşlara vermeyelim dedi. Klasik 2,5 yaş çocuğu işte. Biz bunları gönderelim kendimiz içinde yapalım dedim. O zaman anlaştık.
Seher ve İrem ; Esra ve Defne; Esra ve 3 yavrusuna Sevgilerimizle

tüyap kitap fuarı

Yolun neredeyse İstanbul sınırına yakın olması ve çocuklarla otobüs metrobüs yolculuğu zorlar düşüncesiyle kararsızdık. O zaman bugün tiyatroya gidelim. Kırmızı başlıklı kızın kukla oyununa gittik. Oyundan sonra gaza gelip ani bir kararla yola düştük. Otobüs, metrobüs, tekrar metrobüs,ve aktarma otobüsüyle. 2 çocuk, bir sırt çantası, iki balon elimizde. Öncesinde çocukları yolda oyalayabilecek alışverişi yaptık. Su, çubuk, sakız vs. Hem trafik hem yol uzun. Tıklım tıklım metrobüste çişleri gelmesin diye dua ettim. Az gittik uz gittik, dere tepe düz gittik. Yaklaşık 2,5 saatte vardık Tüyap’a . Çocuklarla beraber dolaştık önce.

Tubitak’tan onların alışverişini yaptım. Sonra ayrıldık. Cem ve Sencer Penguen ve Aziz Nesin Vakfının standına gittiler. Sencer mini mini Mualla’yı almış. Bu arada Vakıf çocuk kitapları da basmaya başlamış. İpek ve ben Versus Yayınlarına gittik.

Küçük Kara Balık’a bakarken ,İpek görevli kızın bir sözüne içerleyip ağlamaya başlayınca kitabı bize hediye ettiler. Hep beraber Doğan Egmont Çocuk Şenliğinde buluştuk.

Yavruların çişi yemeği derken baktık vakit sınırlı, ağır ağır dolaşamayacağız. Önce ben çocuklarla şenlikte kalıp Cem yarım saat dolaşmaya çıktı, sonra o çocuklarla kalıp ben çıktım dolaşmaya. Büyük keyif binlerce kitap arasında dolaşmak. Dönüşte elimize extra poşetler dolunca, çocuklara çaktırmadan balonları devre dışı bıraktık. Tekrar metrobüs otobüs zinciri. Eve geldik. Çocuklar yorgunluktan uyudu. Açtık Şirince meyve şarabımızı. Döktük kitaplarımızı ortaya. Bir oh çektik. Ne mutlu..

Iraz ile oyunlar -2

Haftalar geçti Irazla oyunlarımızı yazmayalı. Hem bilgisayar bozulmuştu hemde vakit yoktu. Yavrular gayet keyifli. Eve geldiğimizde birebir devam ediyorlar oynadığımız oyunlara. Neler mi oynadık. Bir hafta, renkli boncuk ve fasulyeleri farklı kaplara ayrıştırmak istedik ama bütün çocuklar karışık doldurmayı tercih etti. Bizde müdahale etmedik. Bu boncukları ufak bir şişeye doldurup marakas gibi salladık.Salla salla dur oyunu. Küçük kırmızı marakaslar eşliğinde şarkı söyledik. Sonra ortaya büyük bir kağıt koyduk. Bütün çocuklarda etrafına sıralandı. Herkesin elinde kırmızı bir boya. İstediklerini çizdiler. En sonda herkes kendi elinin izini çıkardı. Ve makasla kesti.

Ellerimizi çalıştırdık. Şıklat , şaplat, salla ve döndür. Eller başımın üstünde, yanımda, arkamda ve önümde. İpekle Sencerin hala söyledikleri şarkı var. Hatta bunu evde farklı versiyonlara soktular. Masanın üstünde oyuncakları ortaya toplayıp büzül dersem büzülür, kenarlara çekerek süzül dersem süzülür diyorlar.Küçük at tekerlemesi de şöyle. Çocuklar elele tutaşarak içeriye bakan bir çember oluşturur. Ve söylemeye başlarlar.
benim bir küçük atım var
otur dersem oturur (herkes çömelir)
kalk dersem kalkar (herkes kalkar)
büzül dersem büzülür (çocuklar öne gelir,kollar birleştirilir,çember daralır.)
süzül dersem süzülür.(kollar açılarak geri gidilir,çember açılır.)
ayakları rap rap (ayaklar yere vurulur)
Eller şap şap birbirine vurulur.
iki yana sallanarak aslan geliyor kaplan geliyor
Tıp (herkes kımıldamadan durur.)

Başka bir hafta temamız doğaydı. Canlı ve kuru yapraklar. Yağmur, rüzgar. Iraz bir hikayeyle giriş yaptı. Sabah kalkmış hava çok soğukmuş,üşümüş,hırkasını giymiş.Dışarı çıkmış. Rüzgar esiyor. Herkes paraşütün bir ucundan tutup rüzgar varmış gibi salladık. Bir o yana bir bu yana vuuuuu...Aniden yağmur bastırdı şakır şakır. Paraşütün altına saklandık. Yağmur durunca yolda yürürken bir ceviz ağacına rastladık. Ceviz ağacı bize nelermi söyledi.
Ceviz adam şip şap şop
Burnu uzun lu lu lu
Kaşları keman gıy gıy gıy
Saçları rüzgar vu vu vu
Göbeği davul güm güm güm
Bize güler hah hah hah
Sonra yürümeye devam . Yere paraşüt serilir. Çantadan çeşit çeşit canlı yapraklar çıkar. Hepsi tek tek incelenir. İğne yapraklıdan geniş yapraklıya kadar. Kırmızı sarı yapraklar gruplanır. Birde uçları tırtıklı, tırtılların yediği yaprakları bulduk. Devamında canlı yaprakları kaldırıp fırınlanmış kuru yaprakları inceledik. Tüm çocuklar kuru yaprakları ellerinde ufaladılar. Irazın dağıttığı yaprak resminin üstüne uhuyla , ufaladıkları kuru yaprakları yapıştırdılar ve kendi yapraklarını yaptılar.