eğer yavrularım olmasaydı

Hep koştura koştura iş yapan ben, hamileyken koşamayacağımı hergün Cağaloğlu yokuşunu çıkarken yavaşlayacağımı anlamayacaktım. Şunda ne kadar kalsiyum var, bunda ne vitamin var diye araştırıp yiyecek seçmeyecektim. Hamilelikte balıktan midem bulanmasına rağmen , ıkına sıkıla yemek zorunda olmayacaktım. Saat 23:00 te  biberonları kaynamaya koyup, sonrada unutup, mutfaktan salona doğru gelen yoğun duman bulutuyla kendime gelip , camı kapıyı açtıktan sonra, tüm apartmanın yangın var diye kapıyı yumruklamalarına neden olmayacaktım.  Aşı yaptırmaya giderken, üstüme giydiğim kot pantolonun farkında olmayıp, evde dört dönerek kot arayacak kadar kendimden geçmeyecektim. Onları bırakıp babayla sinemaya gittiğimizde, bana ihtiyaçları var diye , sokak ortasında ağlaya ağlaya eve dönmeyecektim. Günlerce her yarım saatte bir uyanıp, iki bebek emzirip, biraz uyuyabilmek adına geceleri gözleri yarı açık biberon hazırlayıp çocuğa verirken, çocuğun ciyaklamasıyla biberonun ağzını kapatmadığımı  farkedip, 150 cc mamanın  yüzüne gözüne, üstüne başına boca olmasıyla,  gözlerimi faltaşı gibi açmayacaktım. Hain kolikle başederken,  asansör metodunu uygulayıp , Ağrı Dağın eteğinde tey tey diyerek halay çekme pozisyonunu almayacaktık. Sosyal hayatım daha zengin olacak, babayla daha fazla vakit geçirilecek, arkadaş partilerinde şişenin dibini bulacak ama evlat sevgisini tadamayacaktım. Her ilklerini gördüğümde maden bulmuş gibi sevinmeyecek, hayatı silbaştan tanımaya başlamayacaktım. Akşam haberlerine, çizgi filmlere, hasta çocuklara, kibritçi kız gibi hikayelere hıçkıra hıçkıra ağlamayacaktım. Minik ellerle yüzümü okşamanın, salyalarla beni öpmenin, yere yatırıp üzerimde zıplamanın sıcaklığını hissetmeyecek, tüm makyaj kalemlerimle boya yaptığınızda, saçlarım diken diken olmuşken aynı soruya kırk defa aynı cevabı vermeyecektim. Haftasonları istediğim kadar uyuyacak, çift kişilik yataktan, kafam komedinin üstünde, dört kişi kalkmayacaktım. Öpeyimde geçsin'in ne kadar sihirli bir anlamı olduğunu anlamayacaktım. Sıcak ve aheste yemek yemenin, aynanın karşısında geçirdiğim zamanların kıymetini bilmeyecektim. En önemliside içgüdülerimin, motivasyonlarımın, annemin fedakarlıklarının ve ikiz annesi olarak ne kadar güçlü olduğumun farkına varmayacaktım.

ÖĞRET ONA

Bu yazı hoşuma gitti ve alıntı yaptım. Umarım bende öğretebilirim...

Aylin Kotil Cumhuriyet Gazetesi- 23 Mayıs 2004 (Alıntı)


Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmişti, 'Sen eğitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum' dedi. Sorusu kolaydı ama yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı, anlatmaya başladım:
Annelik uzun zaman alan ve günün yirmi dört saati devam eden adı 'insan yetiştirmek' olan bir iş. Bir kere bilmelisin ki, zaman alacak. Neye zaman harcarsan onun karşılığını alırsın. İşine zaman harcarsan işinden, eşine zaman harcarsan eşinden, çocuğuna zaman ayırırsan da ondan karşılığını alırsın. Yapabiliyorsan gözyaşlarını tutmamasını öğret, acı çekmeden olgunlaşamayacağını... Kıskanmamayı öğret ona, arkadaşının başarısından mutlu olmayı, birlikte sevinçleri paylaşmayı, içinden 'neden ben değil de o?' demeden...
Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini. Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona. Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini, kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu, gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret. Kitaplardan keyif almasını, ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını, ama okumayı sevmesini öğret ona. Elbet er ya da geç alacaksın biliyorum, ama mümkün olduğunca geç al ona bilgisayarı. Ona kendisi ile kalacağı sakin zamanlar ver, sıkılmayı öğret ona, sıkılıp ta kendini yönlendirmeyi bulmasını.
Doğaya götür onu, hayvanlardan korkmaması gerektiğini öğret. Arıların bizi sokmasından çok, nasıl bal yaptığını anlat. Doğanın kendi içindeki gizemini bulmasına yardımcı ol, yağmurdan sonraki toprak kokusundan keyif almasını sağla. Soğuk kış gecesinde ateş yakmayı öğret, belki büyüdüğünde bir gece sevgilisine ateş yakar ve belki binlerce yıldızın altında birbirlerine sarılırlar, bunu öğretmemiş diğer sevgililerin aksine...
Şartlar çok zor olsa da yalan söylememesi gerektiğini öğret ona. Kazandığı elli milyonun piyangodan çıkan beş yüz milyardan çok daha keyifli olduğunu öğret. Alın terine saygıyı öğret ona.
Aşk acısı çekmenin hiç âşık olmamaktan daha güzel bir duygu olduğunu öğret. Kendi doğruları üzerinden kimsenin onu yargılamasına izin vermemesi gerektiğini öğret, başkalarını da kendi doğruları üzerinden yargılamamayı... Bunun başkalarını dinlememek olduğunu değil, söylenenleri kendi eleğinden geçirmesi gerektiğini öğret. Kendi fikirlerine inanmanın güzelliklerini anlat.
Hayatı sorgulamayı öğret ona... Bilginin en büyük güç olduğunu öğret. Yapabilirse bunu en büyük fiyata satmasını, ama kalbini ve ruhunu kendisine saklaması gerektiğini öğret. Haklı olduğu konuda sonuna kadar diretmesini öğret ve haklıyken dik durmasını.
Günün birinde yaptıkları değil yapmadıkları için pişmanlık duyabileceğini öğret. Basit yaşaması gerektiğini öğret ona, çay içmekten keyif almayı... "İstemiyorum", "hayır" demeyi öğret ona, istediğinde ise "istiyorum" demeyi, Sevdiğinde ise "seni seviyorum" diyebilmeyi öğret ona. Bir kot pantolon ve tişörtle üniversiteyi bitirmeyi öğret ona. Temiz kokmasını...
Sorgusuz sevmeyi... El yazısı ile notlar yazmayı... Lafı dolandırmamayı... Sevdiklerinin hiçbir zaman çantada keklik olmadığını, dostluğa yatırım yapması gerektiğini, kıymetini bilmeyenlerden uzaklaşmasını öğret ona. Müziği sevmesini, sporla barışık yaşamasını, İşlerin hiçbir zaman bitmediğini söyle ona, en yoğun zamanda bile kendine vakit ayırması gerektiğini öğret... Ama en çok da kendini sevmesini öğret... Kendini sevmezse kimsenin onu sevmeyeceğini... Kendine çiçek almazsa kimseden çiçek beklememesi gerektiğini... Kendine özenli yemekler yapıp sofralar kurmazsa kimsenin onun için yemek hazırlamayacağını...
Hayatta her şeyden çok kendisinin önemli olduğunu öğret ona...

benim annem güzel annem

Annesini yıllar önce kaybetmiş biri olarak, yavrularımı uyuturken bazen bu şarkıyı ninni söylerdim. Son zamanlarda çok mu söyledim ne. Bizimkilerden hiç beklemediğim bir anda bu şarkıyı duydum. Benim annem güzel annem diyorlar. Kanatlandım uçuyorum. Nasıl mestim. Hormonlar yine tavan yaptı. Gözler ıslak ıslak. İyiki doğurmuşum yahu. Eskiden geceleri 10 defa uyandığımda, gözlerim kapalı bakardım. Uykum açılmasın. Bir an önce uyusalarda bende uyusam diye. Şimdilerde ise gece ağlayınca ya koynuma alıyorum yada kucağımda uyutup, seyrediyorum bi süre melek yüzünü, kokluyorum şöyle bi boynundan. Öyle yatırıyorum yatağına. İlk bir yıl öyle silik ki aklımda. Fotoğraflar videolar olmasa hatırlamayacağım. Anneliğimin acemiliğindenmiydi, lohusalık sendromundanmıydı, yoksa aynı anda birden kucağımı dolduran iki bebektenmiydi. Yorgunluktan perişan olmuşum. Tadını çıkaramamışım. Hayatı yeniden öğreniyorum onlarla hemde yavaş yavaş. Artık tadını çıkara çıkara. Annelik hep söyledikleri gibi, anne olunca anlaşılıyormuş. Bende annemden aldığım sevgiyi, hoşgörüyü, sabrı, şefkati onlara veriyorum. Hem daha kaç sene yanlarında olacağımki, biraz daha büyüdüklerinde kendi yollarını çizecekler ve ben arkalarında olacağım ama onlar her ihtiyaç hissettiklerinde yanlarında tabi. Nede olsa annelik ömür boyu.

Herhangi bir akşam

Akşam işten eve geldiğimde, kapıdan içeri girer girmez, üstümü bile değiştirmeden sırtıma çıkılıyor. Atçılık oynuyoruz. Saçlar yolunuyor, kafamdaki tokalar alınıyor. Kolye varsa oda. Beni yere yatırıyorlar. Karnımın üstünde 2 zıplama. ahhhh. Oğlum kızım acıdı acıdı diyorum. Nafile. Bütün salya sümükler yanağıma akıyor, yüzüme gözüme bulaşıyor. Üzerimde zıplayan 23 kilo var. Yüzümün üstüne oturup gaz çıkarıyorlar. Ne yaptın kızım diyorum. Cevap bırt. Oynuyoruz. Yüzlerindeki mutluluk tarifsiz. Yemek saati gelince, asla bana yemek yedirmezler. İpeği kucağıma aldığımda Sencer de gelmek ister veya Sencer kucağımda ise İpek onu ittirip kendi oturmak ister. Başlar bir kapışma . Mama sandalyesinede oturmak istemiyorlar. Neyseki birini baba alır birini anne. Kavga biter. Tabağıma ellerini sokarlar, karıştırırlar, yiyor numarası yaparlar,yere dökerler. Tuzlukları avuçlarının içine tutup yalarlar. Akışını seyrederler. Çay saatinde de hiç eksik kalmazlar. Çocuklar sizi kandırdığım için üzgünüm. Çay yerine ıhlamur kaynatıp veriyorum. Nasılda dökmeden içiyorlar. Bardakla su içmeye alıştırırken bu kadar özenli içmiyorlardı. Onlarla beraber kahkaha atmak, yuvarlanıp yere düşmek, ten temasında bulunmak harika. Hele biraz daha bilinçlenince. Daha da zevkliymiş annelik. Çalışan anne olunca, akşama kadar özlemle bekleyen yavrulara hayır demek çok zor. Bırakıyorum kendimi onlara. Zaten beni görünce başkasına gitmiyorlar. Ancak onlar uyuduktan sonra ev işlerime ve kişisel işlere bakabiliyorum. Üstelik hayatımda onların yerini dolduracak daha önemli bir iş yok. İnsan isterse herşeyin üstesinden geliyor. Düzenimi kurdum artık. İlk 6 ayım karman çormandı. Kafam karışıktı. Ne yapacağımı bilmez haldeydim. Öğrenerek, okuyarak, paylaşarak başardım. Kendimi zorladım. Yapabildiğim bu demedim. Daha fazlası için uğraştım ve uğraşıyorum. Hala az uyuyorum. Akşam eve geldikten sonraki koşusturmanın farkında değil yavrular. İşlerimi hep planlıyorum. Kimse dört dörtlük değil. Herşeyden çok anlaşılmaya ve sevgiye ihtiyaçları var. Onların tek istedikleri ben. Benimde hayatımın anlamı onlar.

Anneler yavruları dekodersizde anlar

ayakkabı: abıka Anne: Anni Balık: Badıt Babaanne: Mamanne Mavi: Mami Miyav: Miyam Top: Bop Araba: Han Han İpek: İpi Sencer: Sencen Süt: Çüt cam: dam okadar: okaga kamlumbağa: kapuga Yarım yarım konuşmalara başladık. Çok düzgün söyledikleri kelimelerde var. Bazen şaşırıyorum. Yok bunu telaffuz edemez diyorum. İleride cümlede kuracağız inşallah. Birde kendi aralarında konuştukları dil var. Onları anlayamıyorum işte.

Gün içinden sahneler

Bu sabah, kahvaltılarını hazırlarken Sencer elektrik süpürgesinin hortumunu çamaşır makinesinin içine soktu. Sonrada kapağını kapattı. Biri yakada biri paçada onları banyodan çıkarttıktan sonra yatak odasını toplarken ben, gardıroptaki katlı giysileri dışarı attılar . Masanın üstünde unutulan kalem ve cd.leri ele geçirince , onlardan geri almak beni çıldırttı. Tv nin kablolarına, vitrin içindeki bardaklara musallat oldular. Hayııır desemde hiiiç işe yaramıyor. Bende söktüm vidalarını vitrin kapaklarının. Hadi şimdi açında göreyim sizi. İpek ağlamakla bağırmak arasında gitti geldi. Sonra oyun odasında (yani bizim oturma odası) legoları görüp onlara daldılarda bende kahvaltı hazırlama işini bitirdim. Biraz çatalla biraz on parmak döke saça bitirdik kahvaltımızı. İpek mutkala Sencerin yada benim ağzımada yemek verir. Bulaşıkları toplarken hangisinin attığını görmedim . Sadece bir attii sesi duydum. Baktımki daha boyları yetişmiyor ama mutfağın camından aşağıya su pompasının kapağını fırlatmışlar. Mutfakta verdiğimiz hafif zaiyattan sonra odalarında raylı dolabın kapağıyla oynadılar. Bir içeri bir dışarı. Oyun parkında yastık savaşı. Birbirlerinin elinden oyuncak kaçırmalar. Ayrıca birini kucağıma aldığımda diğeride gelip bacağıma yapışıyor. Yada İpek kucağımda oturuyorsak Sencer gelip İpeği ittiriyor. Kendisi kucağıma yerleşmek istiyor. Sadece oyuncakları değil benide paylaşmak istemiyorlar . Kapıları artık kendileri açıp kapatabiliyorlar. Benimde ödüm kopuyor parmaklar araya sıkışacak diye. Bu arada kulak, saç, göz, burun bilmece oynadık. Yerlerini sorduğumda gösterebiliyorlar bana. Sonra bugün hep beraber yiyebileceğimiz bir tatlı yapalım dedik. Tam mutfağa gidecektik ki Cem aradı netten bazı şeyler göndermemi istedi. Böylece tam bir saatimiz geçti. Sencer uyudu 12:00 de. İpeğide uyutmaya çalıştım. Maalesef. Her zamanki gibi uykudan bayılana kadar yatağa girmiyor. Benim gibi az uykuyla geçiriyor gününü. Bari kız kıza yapalım sütlacı dedim. İpekçim pirinçleri ayıkladı ilk önce. Birkaç tanede mama deyip ağzına attı. Sonra Cem geldi ve meyve suyu sıktı. Elma üzüm havuç limon . Bende sütlacı pişirdim . Sonraki ilk hedef İpeği uyutmaktı. Akşamüstü arkadaşları Duru ile parkta buluşacağız. Oraya uykusuz götürmek istemiyorum. Babası ben kızımı uyuturum diye odaya gitti. Gidiş o gidiş. Yahu insan her çocuk uyutuşunda kendiside uyurmu? Hayatım sen uyu. Ben çocuklarla sana yetişirim Uykudan sonra hazırlanırken İpeğin saçlarına toka taktım. Kaç saniye kaldı saçlarında bilmiyorum. İlla bonuskafa gibi dolaşacak. Çaktırmadan tokayı takıp unuttursak bile, bu defa Sencer aaaa kardeşimin saçında bir şey var deyip , saçlarını yoluyor İpeğin. Bez değiştirmekte eskisi kadar kolay değil. Bazen hiç bağlatmak istemiyorlar. Böyle durumlarda bacaklarımla bacaklarını sabitleyip, ellerimlede üst gövdeye hakim olup ancak bağlayabiliyorum. Nihayet parka gittiğimizde Didem teyzenin söylediği şarkılarla dans ettik. Biraz çimlere oturup oyuncaklarla oynadık. Her park günündeki gibi kedi köpek, karga kovaladık. Yerlerden çar çöp toplayıp, annemizin gözüne baka baka ağzımıza attıktan sonra, arkamıza bakmadan kaçtık. Top oynadık. İpek biraz çiçek tohumu yedi. Sencer ve Duru salıncakta sallandı. İpek ise kaydırağın başından ayrılmadı. Bende kızı tutacağım diye, yıllar sonra kaydıraktan kaydım. Sonra Sencer, Didem teyzesinin, İpek Serhat amcasının Duru da benim kucağımda tahteravalliye bindik. Biz büyük çocuklarada eğlence oldu hani. ee bu kadar koşturmacadan sonra anne babalarda bir çay içip evlerimize dağıldık. Eve dönüş yolunda Sencer kustu. Arabamı tuttu yoksa mideyimi üşüttük derken yüzü kireç gibi oldu. Gece ateş kontrolü yaptık. Ancak sevindirici olan gece uykusundan sonra ertesi sabah bomba gibi kalktı. Bizde rahat bi nefes aldık.

YAVRULARLA BİR CUMARTESİ EVDE..... Sabah 7:30 oğlumun mırıldanmalarına uyanıyorum. Koşup gidiyorum odasına , alıyorum yatağımıza. Ayakları yumuk yumuk . Bir iki yuvarlanma sonra alt değiştirme. Radyomuzu açıyoruz. Bu arada babamızı uyandırıyor oğlum. Gözüne burnuna şap şap vurarak. Saçını çekerek. Tabi bizim sesimize kızımızda uyanıyor. Babası koş kızımızıda getir yanımıza. Dördümüz yatağın içinde. gıdıklaşmalar. çığlıklar. İpeğinde bezi değişiyor. Baba işe gitmek için hazırlanıyor. Bizde doğru mutfağa gidiyoruz çocuklarla kahvaltılarını hazırlamak için. Yumurta pişiriyoruz. İpek ve Sencer mutfak dolabında ne varsa dışarı çıkartıyor. Tencere tava. Çatal kaşık . Su damacasının ağzından geçenler. İçine atılıyor. Mama sandalyesi ittiriliyor. annede ayakta kahvaltı ediyor . İpek ve sencere 4 bebe büskivisi biraz kaşar , beyaz peynir , 2 zeytin, yarım domates, salatalık ve yumurta karışımı kahvaltı hazır. Kahvaltıdan önce babayı işe uğurluyoruz. Öpücüklü bay bayla . Erken gel telkinlerini ihmal etmiyoruz tabi. Eee ikiz annesi olmak zor. Sonra yavrularla biri elimde biri bacağımda mutfaktan geçiyoruz oturma odasına kahvaltı tabağı suyumuz elimizde. Açıyoruz akıllı bebek zihinsel gelişim cd.lerimizi. gözlerini ayırmadan, kah oynayarak kah gülerek seyrediyorlar. Oradaki bebeklere gülüyorlar. Bende kahvaltılarını ettiriyorum peşlerinde koşmadan. Demir vitaminimizide içmeyi unutmuyoruz hergün sabah akşam. Oyunlara başlıyorlar.o da ne. Burnuma kötü kokular geliyor. Sencer doldurmuş. Doğru banyoya popomuz yıkanıyor. Bu arada ipeği klozetten uzak tutma çabaları. Çünkü oyuncaklarını içine atmak istiyor. sencerin el yüz yıkanıyor.üst baş değiştiriyoruz. altını bezliyoruz. İpekle çadıra giriyorlar. Biraz boğuşma. oyuna devam derken. sencer çığlığı basıyor. İpek yere düşürmüş oğlanı. Çıkıyor çadırdan ipek. Bu sefer gidiyor vcd nin ve tv nin düğmesine basıp kapatıyor. Ben açıyorum o kapatıyor. Anlaşıldı izlemek istemiyorsun. O zaman çocuk şarkıları açalım bilgisayardan. Onları dinleyelim oynarken. Ooo tanrım yine kötü kokular geliyor. Bu sefer ipekten. Onunda bezini değiştiriyoruz. Popo yıkanıyor. Banyoda bu sefer sencerle mücadele. Havlu dolabını boşaltmak istiyor. Çamaşır makinesinin hortumlarını çekiyor. Klozet kapalı yoksa suyuyla oynayacak. Iyk. Ve en önemlisi banyo kapısı açılır açılmaz doğru tuvalet fırçasına koşuyor. Sırf bu yüzden fırçanın yerini değiştirdim. Temizlik bittikten sonra ipek havluyla kucağımda Sencer diğer kolumun altında çıkıyoruz banyodan. İpeğinde el yüz yıkanmış . onunda üst baş değişimini yapıyoruz. Oyun oynarken çıkıyorlar kanepenin üstüne orada zıplıyorlar. Bende başlarında aşağı her an atabilirler kendilerini. Birbiriyle konuşuyorlar ara ara. Ali babanın çiftliğini söylüyoruz beraber. Kelebek şarkısında kollarımızı çırpıyoruz. Oğlum mızmızlanmaya başlıyor. Kızımda gözlerini ovuşturuyor. Uykuları geldi sanırım. Sencer memeye yumuluyor. İpek bu arada oyuncak ayısı ve pantolununun çiçekleriyle oynuyor. Sencer Gözlerini kapattı uyuyacak derken ipeğin tacizine uğruyor. Çadıra alıyorum orda emziriyorum. İpek tepemize çıkıyor . Uyanıyor Sencer . İpek banada anne çağrışları içinde. Kalkıyorum mutfağa olmayacak böyle. Süt ısıtıp koyuyorum biberona .onları içip uyuyacaklar diye. senceri koyuyorum yatağına ipeği alıyorum kucağıma. Sütler içiliyor ipek uykuya dalacak tam. Sencerin içerden sesi geliyor. Ben uyumadım anneeee der gibi. İpeği bırakıp koşuyorum onun yanına çünkü yataktan düşer diye korkuyorum ayağa kalktığı zaman. büyüdüler artık . neticede ikiside uyumuyor. Tekrar oyunlar başlıyor. Sencer ipeğin biberonunda az kalmış sütü yere döküyor. Eliylede biyandan sıvıyor. Anne koşuyor elinde ıslak mendille. Madem uyumuyoruz kitap okuyalım . Çiftlikte hayat ve meyveler , başlıyorum anlatmaya. Çil horoz ötüyor üürüü, tavuklar gıdaklıyor gıd gıdak demekki sabah oldu. Resimlerine bakıyoruz. bazen kemiriyoruz. oğlumda gelişme var yalnız. Meyveleri kendisi gösteriyor bana artık. işaret parmağıyla. Sonra top oynuyoruz. Lego yapıyoruz. Odalarındaki gardırobun aynasına bakıp oynuyorlar konuşuyorlar. Gülüyorlar. Kendilerine bakıp. raylı kapağı bir açıp bir kapıyor Sencer. İpekte odasının kapısını kapatıyor. Kapı örtmeye meraklı son günlerde. Bu arada annede onların çamaşırlarını topluyor. Oğlum oyuncakları kanepenin altına atıyor sonrada çıkaramıyor. İpek arada bir kucağıma geliyor. Balonla oynuyorlar. Saatide yarım etmişiz. Geçiyoruz mutfağa anne birşeyler atıştırıyor. İpek elinde süzgeç içinde kase dolaşıyor. Sencer çınçının sapını yine damacananın içine sokup çıkartıyor. bulaşık makinesi kurcalanmak isteniyor ama anne engeli aşılamıyor. Çocuklarda çorbalarını içiyor.bir kaşık sencere bir kaşık ipeğe. Öncesinde anne mutfağı topluyor. Tekrar açıyoruz cd. lerimizi . onları tutmakta kolaylaşıyor. Hala uyumadılar üstelik saat 13:30 oldu. ipek tekrar kapatıyor tv yi. Parmağımı sallayıp yapma diyorum. Oda bana işaret parmağını sallıyor. Sencer küçük sandalyesine oturmuş masanın kenarına oyun oynuyor ipeğide oturtuyorum yanına. Bende onları izliyorum. Bir yandan çocuklarla hayatın anlamını düşünüyorum. Bir yandan yapılacak işlerimi . Telefonda babamıza siparişlerimizide verdik gelmesini bekliyoruz. Sencer sabah gösterdiğim meyve kitabıyla oynamaya başlıyor. İşte kitaplara böyle alışacaklar. İlk önce oyun oynayıp resimlerine bakacaklar. Sonra okuma alışkanlığı kazanacaklar inşallah. Bu arada tv ninde günde 1 yada 2 saatten fazla seyredilmemesi gerekiyormuş. Çocukların gelişimini geriletiyormuş. Konuşmaları geç oluyormuş. Bu yüzden vc dimizi kapatıp onlara tekrar müzik açıyorum. Sencer ipeğin saçlarına yapışıyor ben kurtaramadan. Kızımı kucağıma alıp sallanıyoruz. Yere bırakmamı istemiyor. Bide kendi çevremizde dönüyoruz. Sustuktan sonra yine kardeşinin yanına. Sencer sandalyesinin üstüne çıkıp ordan kanapenin üstüne. İpekte peşine sandalyenin üstüne. Alıyorum ordan pencereden dışarı bakıyoruz. İkiside koltuğumun altında. Kuşlar köpekler arabalar ağaçlar. Oyuncak sepetini döküyoruz önümüze fondada klasik müzik. Hep okumuştum klasik müziğin bebeklere olumlu etkisini. Yine huysuzluk başladı. ikisininde gözlerinden uyku akıyor. Tekrar alt temizliği yapılıyor. Bu sefer çişliler.İpeği emzirmeye başladım uyusun diye. Bu sefer Sencer çöktü üstümüze . Yine biberonlara süt koyup verdim. Tabi sütü ısıtıp biberona koyana kadar çimciklemişim gibi ağladılar. Senceri ve ipeği yatağına koydum sütleride ellerine . Sencer hemen uyudu ama ipeğin yanına uzanmak gerekiyor. Alıyorum yatağından çadıra gidiyoruz. Orda beraber yatıyoruz. 5 dakka sonra oda uyuyor.saat 3 olmuş. İkiside uyurken tırnaklarını kesmem lazım. Uyanıkken asla kestirmiyorlar. Sonra oyuncaklar toplanıyor ortalıktaki. Bu arada baba geliyor hazır yemek getirmiş. yiyoruz beraber. Saat 16:00. Çocuklar uyurken bende kestiriyorum biraz. Saat 18:00 çocuklar uyanıyorlar. Bugün öğlen uykusunu çok geç uyudular. Önce çete reisi sencer. Babası getiriyor yanıma . annişin koynunda 20 dakika daha şekerleme. Sonra ipeğin sesi geliyor. Baba onuda yanımıza getiriyor. Gene dördümüz yataktayız. Yumurcaklar acıkmışlar tabi. Pekmezli yoğurtlarımız hazır. Tekrar oyuna devam. Akşam yemeği vaktinde az yediler. Sonra evi süpürdük sencerle. İpek elektrik süpürgesinden korkuyor. Sencerde peşimden ayrılmıyor. Makineyle beraber arkamda dolaşıyor. Kimi zaman alıyor sapını eline. Beni taklit ediyor. Anneye 1 saat mola kişisel bakım için. İpek ve Sencer babayla beraber. Yine altları değişiyor. Sencer kakalı ipek çişli. Artık saat 23:00 oluyor muhallebi yapıyorum ve uyuyorlar. Senceri ben ipeği babası uyuttu. Annede, gündüz açılmasına izin verilmeyen bilgisayarın başına. Aslında yorgunum ama maillere bakılacak. Dayımıza resim gönderilecek. Çocuklara dair yazdığım yazılar düzenlenecek. Oyun gurubu ve çocuk kitapları araştırılacak.