Kimisi der ki Sevgililer Günü tüketim çılgınlığı, kimisi der ki sevgiyi kutlamak kadar güzel bişey mi var. Ben ikincisini düşünenlerdenim. Hem her özel gün bana bahane. Gönül ne mey ister ne meyhane , gönül sohbet ister mey bahane .
Yavrularla beraber bir gece önceden pastamızı yaptık. Pembe kalpli. Kalp kalp diye söylenip durdular. Üst baş krema oldu. Aldım pastanın başından doğru uykuya, babasının yanına.
Ertesi gün hava birkaç derece ısınınca ve güneşli olunca canım bir boğaz havası çekti. çook keyifli bir boğaz turu yaptık.
Ido yenilenmiş, Mobilyaları döşemeleri, modern tarzda. Duraksız Boğaz Turu. Duraklı olan haftaiçi ve cumartesileri. Turistlerinde yoğun ilgisi var. Yavrularla beraber olunca, içerde bir köşe kapattık kendimize. Sadece birkaç resim için güverteye çıktım ben.
Bizimkiler hemen arkadaş buldular kendilerine . Ismi Ege. 3 bücür önde 2 anne arkalarında, geminin başından kıçına koşup durduk. Her dışarı çıktığımızda olduğu gibi ikizler ilgi odağı oldu.
Martılara seslendik. Denizi ve gemileri kitaptan öğrenmiştik, iyice pekiştirdik. Sonra bi baktım ki bitmiş Anadolu yakası Avrupa yakasından dönüyoruz. Ipek meyve suyunu içerken uyudu. Sencerle dışarı çıktık biraz. Geminin arkasındaki köpüklere el salladık. Çay aldım elime bir bardak, karşımda Hisar. Yanımda sevgilim ve minik sevgililerimiz. Istanbuldan vazgeçemeyişimin nedenlerinden biridir boğaz.
Tur sonunda Eminönüne geldik. Yeni Camideki kuşlara buğday attık. Yan taraftaki hayvan satıcılarını gezdik. Balık, kuş, köpek, tavşan, kaplumbağa. Hepsine dokunmak istiyorlar. Ordan da tarihi Mısır Çarşısına. Her dolaştığımda uzun uzun nefes aldığım baharat kokuları ve lokumları . Yavrularda ceviz diye tutturunca, onlara ceviz kendime kuru patlıcan ve kuru bamya aldım.
Sonra dedik ki, günün anlam ve önemine binaen akşam yemeğimizi başbaşa yiyelim, yavruları babanneye bırakıp. Nasıl olsa bütün gün yoruldular. Öğlen uykusunu adam akıllı uyumadılar. Evde uyurlar diye düşündük ve biz dışarı çıktık. Gönlümüz rahat 2 saat geçirdik. Eve döndüğümüzde babaannenin kulaklarından çizgi filmlerdeki gibi buharlar çıkıyor. Çocuklar uyumamış, İpek kaka yapmış, poposunu yıkarken, Sencer mutfakta her yere pilav savurmuş. Yer gök pilav. Dedemiz başedememiş. Ufak çaplı bu krizi atlattıktan sonra pastamızı kesip günü tatlıya bağladık. Darısı bir sonraki güne.
İyiki doğmuşum ben; Sabah işyerime, Sevgiliden gelen mis kokulu çiçekler, yaptığı jestler ve incelikler için.
İyiki doğmuşum; İki yavrumun elinden pastamı yediğim için.
İyiki doğmuşum; İşyerindeki arkadaşlarımın doğumgünüme ortak oldukları için.
İyiki doğmuşum; Sisli bir akşamda, efsanevi Kız Kulesinden İstanbulu seyre daldığım için.
İyiki doğmuşum; Kendimi özel hissettiğim hediyeler için.
İyiki doğmuşum; Her yeni gelen yıl bana mutluluk getirdiği için.
İyiki doğmuşum; Uzaklardaki arayan, soran, mesaj yollayan dostlar için.
Hatırlıyorumda okul yıllarında 10 Kasımda bayraklar yarıya iner. Herkes bahçede sıra olur, Sirenler çalar, Ataya saygı duruşunda bulunurduk. Sonra İstiklal Marşı ve törenler. Her 10 Kasımda siren sesleri, klaksonlar içimi burkar. İşyerindeydim bu sabah dokuzu beş geçe. Radyomu açtım siren seslerini duymak için. Pencerenin önünde bekledim. Yakınımızdaki itfaiyenin ve kamu kurumlarının sirenleri çalmaya başladı. 2 dakika saygı duruşunda bulunduk dairedeki arkadaşlarla. Gözlerim caddeye takıldı. Kimileri yoluna devam etti. Kimileri oldukları yerde kaldı. Keşke herkes dursaydı o dakika dedim içimden.
Akşam eve gelince çocukların odasına Atatürk Köşesi hazırladım. İnternetten print ettiğim Ata resimleriyle. Şimdiden tanısınlar. Büyüdüklerinde siren sesini duyduklarında yollarına devam etmesinler diye...
Çocukluğumda Cumhuriyet bayramlarını ne kadar farkında olmadan kutlamışız. Tek hatırladığım askeri törenler. Eğlenceler, bayraktan tişörtler yoktu o zaman. Bayrağa saygısızlık sayılırdı. Bu bayram birgün öncesinden astık bayrağımızı balkona. Mesai yarım gün olunca işe gitmedim. Kabak tatlısı pişirdik bayram niyetiyle.
Cumhuriyet marşları söyledik beraber. Ertesi gün yani bayram günü Mehmet Amcamız askerden geldiği için onunla buluştuk.Bahar teyzede geldi. Cumhuriyet yürüyüşüne katılmaktan vazgeçmiştik. Oturduğumuz çay bahçesinde masa şemsiyelerine tırmandık. Hortum bulduk. Neyseki açmayı beceremediler. Mehmet amcanın acelesi olunca kısa oturup kalktık. Sonra attık kendimizi Suadiye Caddeye.
Bütün binalar kırmızı bayraklarla donanmıştı. Atatürk afişleri, ışık gösterileri ,caddeye kurulan platformlar. Bir mağaza vitrini süslenmiş.
Atatürk manevi kızının düğününde dans ederken. Hem ağlayıp hem dua eden her yaştan insan vardı.
Hep bir ağızdan söyledik Türkiyem şarkısını. Ay yıldızlı tişörtlerimizi giydik. Bayrak salladılar en şirin halleriyle yavrular. Geçen sene ki kutlamalarda bayrakları kemirmeye çalışmışlardı. Gözler yine üzerlerindeydi.Bütün bunlar bizi coşturdu ama gelecekte vatanı onlar koruyacaklar. İpeğim ve Sencerim hiç unutmayınki bu cumhuriyetin arkasında binlerce şehit binlerce gazi var.
30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun.
Atam, bıraktığın emanetleri koruyacağım. Geleceğin bekçileri çocuklarımıda Milletin bu vatanı düşmana terk etmemek için ,nasıl binlerce şehit binlerce gazi verdiğini ve vatanın bölünmez bütünlüğünü aşılayacağıma söz veririm.
