İkinci kızım Labrador

Bir gece bize misafir gelmişti. Adını kömür koyduk. Henüz 2 aylık . Sonra bir gece daha kaldı. Akşam gelip sabah gidiyordu. Çok özledik , Yine gelsin dedik. Bir cumartesi geldi, pazar akşam döndü. Öyle alıştık ki ona, bayram tatilinde 1 gün daha aldık yanımıza. Bize gelen dişi. Birde erkek kardeşi var kömürün. Babanın işyerine getirmişler, orada bakıyorlarmış. Erkeğin taliplisi çokmuş. Biz dişiyi sahiplendik. İpek sokakta gördüğü köpeklerin peşinden ağlayan bir çocuk. Hasbelkader yanımızdan köpeğini gezdiren biri geçtiyse ve İpek o köpeği sevemediyse vay halimize.   O kadar çok istiyorlar ki eve hayvan almamızı. Babamız çocukların çok mutlu olacağını düşünüp, babanneye rağmen tatil günlerinde eve getirdi. Çünkü babanne evde hayvan beslemek istemiyor. Çalışan bir kadın olmasaydım kesin bakardım kömüre. Tüm sorumluluğun üstüme kalacağını bilerek. Hemen internetten köpek bakımını, tuvalet eğitimini araştırdım. Odanın bir köşesine gazete kağıdı serdim. Her uyandığında oraya götürdüm. Ev içinde kazalar  oldu . Halının üstüne çişini kakasını yaptığı da oldu kömürün. Maaile temizledik. İtiraf edeyim bende bağlandım ve özlüyorum. İlk defa bir hayvanla bu kadar yakın oluyorum. Üçümüz birlikte banyosunu yaptırdık. Kurulamadan önce bi silkelendi, ıslattı bizi. Öptük, sarıldık. Gece uyusun diye yere minder koyduk. Kalkıp kalkıp gece bizim yatağımıza kıvrıldı kömür. Küçük hanımın boyu yatağa yetişemiyor , yatağın kenarına geliyor, patilerini uzatıyor, başlıyor inler gibi ses çıkarmaya. Alıyorum yatağa , mutlu mesut, kapıyor gözlerini, sızıyor. İpekten hiç farkı yok. O da gece uyandığı zaman babasıyla benim ortamıza geliyor. Anladım ki evde hayvan bakmanın bir çocuk bakmaktan hiçbir farkı yok. Davranış eğitimi, tuvalet eğitimi, beslenmesi, temizlenmesi, sağlık kontrolleri. Onun için başlığa ikinci kızım yazdım. Sencer, o benim kardeşim diyor. Yere kömürün yanına yatıyor. Elinden mama yediriyor. Sencer de kömürde enerjik, kıpır kıpır. Koridorda birbirlerinin peşinden koşup oynuyorlar. Ara sıra kömür Sencerin paçasından yakalıyor. Bizim ki kıkır kıkır. Kömür dur yapma.  Alem  çocuk. Kucağından indirmiyor. İpekle paylaşamadılar kömürü. İpek kendi yatağına yatırmak istiyor. Sencer kendi yatağına.  İpek sakin. Anne şevkatiyle okşuyor kömürü. Sencer kuyruğundan bacaklarından neresinden bulursa tutuyor. Döndürüyor. Ona böyle davranmasının yanlış olduğunu ve kömürün bundan hoşlanmadığını anlattım. Belki de kömür işyerine geri döndüğünde oh Sencer den kurtuldum diyordur.

 İpek aklına geldikçe kömürü soruyor. Annesinin yanına gitti diyorum. Gece uyanıyor kömür. Ben kalkıyorum tabi ki. Evde uykusuzluğu göğüsleyebilen kişi benim.  Sokulup yüzümüzü gözümüzü yalıyor. Saçlarımızla oynuyor. Hep duyardım ailenin bir parçası derlerdi. Gerçekten öyleymiş. Kömür bir daha bize ne zaman gelir bilmiyorum. Bundan sonra ona ne olacağını da tam olarak bilmiyorum. Babannemiz bile çaktırmadan , son gelişinde ona bücürük diye seslenmeye başlamıştı. Emin olduğum bişey var ki seni seviyoruz KÖMÜR.

bizim evden naklen

Öğleye doğru kahvaltı. Sencer soğuk yerler arıyor kendine, yere yatıyor. Sonra banyoda oyun buldu kendine. Hem kendini ıslatıp hem de arabasını lavobada yüzdürdü. Etrafa suları fışkırtmayı ihmal etmedi . Biz de İpekle kırmızı çubuklarla çalıştık. Yaklaşık 5 dakika sonra ağır adımlarla banyoya ilerledim. Umarım her yer göl olmamıştır düşüncesiyle. Fakat olmuştu. Sencere duş aldırdım. Çıktığımızda hadi beni yakala canavar dedi. Çocuklar yatağın üzerinde boğuşmaca ,zıplamaca. Oyuncak penguenler yere düşüyor . Anne dalgalar gelmeden onu kurtarmam gerek. Niye denize mi düştü. Evet anne. Hayallerin ardı arkası yok. Hoppaaa diye bağırıyorlar. Yere düşüren yanıyor. Paytak paytak yürürsün. Sonrada çişşşş. Böyle söyleyip, birbirlerine katıla katıla gülüyorlar. 4 yaş çocuğunun bu muhabbetini yetişkin mantığına dayandıramasamda onlarla beraber gülüyorum. İpek Sencerin ağzına çarptı. Birbirlerine vurmaya kalktılar. İpek gülme özür dile. Sencer, hayır anne yanlışlıkla olmadı. İpek bilerek vurdu. Boğuşmaca oynamayın canınız yanıyorsa diye açıklayana kadar. Baktım birbirlerine sarılmış dönüyorlar. Tuttu fırlattı kalbimiii diye diye. Birdenbire yatağa yatıp ayak ayağa, ayak ayağa oyunu. Anne sende bizimle zıplar mısın. Daha sonra kızım. İki dakika mutfağa gittim. Ağlama sesleri. Ne oldu çocuklar. Biri karnım acıyo öbürü kafam acıyor. Ne olduğunu bile anlayamadan sesler kesildi. Anne doktor çağır bebeğin midesi bulanıyor.. Hemen numaradan telefon ediyorum. Nani nani ambulans geliyor. Sencer doktor olmuş. Bebeğe iğne yapıyor. Acıdı mı. Hayır. Aferin benim bebeğime. Hadi gel yastıkları toplayalım. Dedenin odasında oynayalım. İpek bebeklik küvetinin içine yatıyor. Sencer diyor ki ona. Bebeğim kalk. Niye. Başka bir yere gidiceğiz. O zaman bende kendi yatağımı içeri taşırım. Ama Sencer sen beni uyutmadın. Masal okumadın. Sen bebek olamazsın. Sencer başlar İpeği sallamaya. İpek çıkmayınca da zor kullanmaya. Yaka paça çıkarmaya çalışır. İpek çıkar dışarı konuşmuyorum seninle. Dakika dolmadan geri döner. Sencer bebek olmuş, İpek ona araba getirir. Bebeğim sana araba getirdim ama çok hassas. Kırılırsa bi daha oynayamazsın çöpe gider. Onun için sonra vericem. Vakit öğle yemeği vakti . İkindi desek yalan olmaz. Agopun kazı gibi yediler. Üstüne Sencer irmik helvası İpek erik yedi. Salona koştular. Sencer üzerine resim yapılmış A4 kağıtlarını yere saçtı. Ne yapıyorsun öyle oğlum. Boş kağıt arıyorum anne. Annecim arka taraflarınıda kullanabilirsin. İsraf etme. Kaç ağaç kesiliyor bu kağıtlar için biliyormusun. Hayır kaç tane. Binlerce. O zaman bunlarla uçak yapalım. Arkası boş bi kağıt bulup İpek salyangoz çizmeye başladı. Sencer karalama yapıyor daha çok. Pastel boya ile kudurup birbirlerinin kollarını boyadılar.

Valla İpek yaptı anne. Valla ne demek çocuklar. Cevap yok. Sencer tutturdu kahverengiye koyu kırmızı demeye. Oğlum o kahverengi koyu kımızı değil. Hayır anne. İnatlaşmadım bıraktım. Masanın örtüsünü çekip, ne varsa boyalar kağıtlar kalemler yere döküldü, cinlerim tepeme çıktı. Aldım masa örtüsünü yerine serdim. Tüm boyalar kutularına toplanana kadar sizinle başka çalışma yapmayacağım dedim. Kuzu kuzu oturup topladılar. Sonrada onlarla gurur duyduğumu ve doğru bir davranışta bulunduklarını söyledim. Anne saklambaç oynayalım mı. Tamam. Bir Sencer bir ipek bir ben ebe oldum. Bu arada telefonum çaldı. Teyzeyle konuşmama fırsat vermediler. Çizgi film açtım onlara . konuşmam bittikten sonra meyve servisi yaptım. Afiyetle yedik birlikte.
Çocuklar hadi çiçekleri sulayalım kuru yaprakları temizleyelim sonra parka gidelim, üstümüzü değiştirdik. çunkü saat 5. Esnemeye başladılar. 8’e kadar parkta oynatıp sonra uyutmayı düşünüyorum. Umarım öyle olur. İpek kendi kendine eteğini giydi. Etiketi arkaya gelecek kızım. Senceri ben giydirdim. İpek eteğinin altına topuklu terliklerini giydi. Yanımıza yedek spor ayakkabı aldım. Biliyorum ki hanımefendi yarı yolda onları çıkarıp sporları giyecek. Biraz sporlar, biraz topuklu terlikler değişe değişe yürüdük yolda. Bisikletlerini aldılar. Ben onların peşinde, sırtımda çanta. İçinde cüzdan, yedek kıyafet, yiyecek bişeyler ve foto makinası var. Giderken marketten 2 yarım lt onlara su, 1.5 lt de parkta kuma dökmek için su aldım. Bir poşet oyuncak. İçinde 2 kova , kürekler, bir traktör var. Yoldan karşıya geçerken çok zorlanıyorum, bazen de kaldırımda giderken bisikletle hızlı gittikleri için, ellerimde çanta ve poşetle peşlerinden koşuyorum.
Parka vardığımızda bisikletleri kum havuzunun kenarına bırakıp oyuncakları boşaltıyorlar, ıslak kumla kule pasta vs. yapıyorlar, bende bankta oturup izliyorum. Eve dönerken köşedeki dondurmacıdan kendi dondurmalarını alıp yiyorlar.ellerine 1tl veriyorum. Çocuklar yavaş yavaş gitmezseniz sizinle tekrar parka çıkamam. Eve dönüşte doğru duşa , çorapların içinden bile kumlar dökülüyor. Duşumuz çığlık çığlığa. Birbirlerinin üstüne soğuk su tutuyorlar. Birini yıkarken diğeri ahizeyi eline geçiriyor. Benim üstüm başım sırılsıklam. Konu komşu çığlıkları duyuyorsa, bu cani kadın ne yapıyor çocuklara diyordur. Sonra kitap okuma. Çok önem veriyorum uyku öncesi. Beraber uzanıyoruz yatağa, kimi zaman bir elim onların üstünde ten temasında, kimi zaman kolumun altına alıyorum. Kitabın resimlerini görmek istiyorlar, ben okuyorum. Bazen ağzımı kapatıyorlar. Onlar ezberden okuyor. Öylece dalıyorlar uykuya . Tek hikayede gittikleride oluyor, 3 kitap bitirip daldıklarıda…

günün içinden

Bu sabah İpek, anne bak bebeğimin saçlarını kestim dedi. Ben balkonda çamaşırları toplarken. İpekçim onun saçları senin gibi uzamaz ki. Kestiğin gibi kalır. O yüzden kesme. Tamam dedi bıraktı. Sencer ise mutfakta akşamdan kalan irmik helvasına yumulmuş. İpek bebeğini süsledi. Başına tacını taktı. Sonrada fotoğrafını çekti. Mutfağa girdim öğle yemeğini hazırlamak için. Çocuklar bilgisayardan hafıza oyunu istediler, açtım. Sırayla oynuyacaksınız. Kavga etmek yok. Tamam dediler. İpek hafıza oyunu, Sencer pasta oyunu. Bıraktım gittim, geri döndüğümde Sencer hakimiyeti eline almış İpeğe oynatmıyor. Sencerle konuşup İpeğin istediği oyunu açtık. Sonra meraklı miniğin kartlarıyla hafıza oyunu oynamayı öğrettim, hem de bilgisayarda ki gibi uçurarak. Daha önce bu kartlarla oynamak istememişlerdi. Şu ahşap trenler harika, onunla uzun zaman geçiriyorlar. Demiryolunu kuruyorlar. Derken yine birbirlerine giriyorlar. Bu durum beni çökertiyor, ne zaman bitecek bu kavgalar. Anne sihirli okul otobüsünü aç. Tamam biraz onu izliyoruz. Bitince esintili pencereden dışarı seyrediyoruz . Aşağıdan iki çocuk geçiyor ellerinde dondurma. Anne dondurma. Buzluktan çıkarıp üçümüzde yiyoruz afiyetle. Sencer abartıyor her zaman ki gibi. Tatlı canavarıdır. Sonra tv den açıyoruz, müzik top listleri dinliyoruz. İpek ütü masasının üstüne çıkıp dans etmek istiyor. Orda olmaz tatlım. Yeterince sağlam değil. Neden bilmiyorum yüksek sesle müzik dinlemeyi seviyorlar. İpek kanepenin üstüne çıkıp dansına devam etti. Reklamlar başlayınca anne buz verir misin. Buzluktan bir kaba buz koyup verdim. İkisinin arasındaki diyologlar şöyle. Buzları ellerine alıp, birbirlerine sürüyorlar. Sonrada çığlık çığlığa soğuuukk. Buz devri canavarı geliyor. Sencer hadi gel anneyi korkutalım. Onları kovalamamı bekliyorlar. Böö yaptım kaçıştılar.Sonra beni kumaştan kemerle bağladılar. Ama benim suçum yok. Hayır seni kelepçeleyip polise götürücez. Yorgunluktan yatasım var, hazır bayılmışken bu fırsatı kullanayım. Onlardaki enerji bitmez. Bu seferde oyun parkının içine yastık doldurdular, kenarlarına çıkıp atlıyorlar. Kurtar beni İpek okyanusa düştüm. Anne sende bebeğimi al köpek balığı yiyecek. Tamam canım ben onu güvenli bir yere götürürüm. Köpek balığı yakalarken oyun ip çekmece oyununa döndü.sonrada senin ipin benim ipim kavgasına. Uzmanlar der ki çocukların kavgasına karışmayın. Gene ben kötü oldum. İkisi başladı oynamaya.araba yarışçılığına. Sonra 1 saat kadar çizgi film izlediler, bende uzandım. Çünkü gün boyu peşlerinde koşmaktan hiç enerjim kalmadı. Sonra açtım Disney happy bırthday cd si. Yatağın üstünde zıplayıp dans ettiler. Birbirleriyle çarpışıp canları yanana kadar. Mısır gevreği istediler, olmaz önce yemek. Akşam yemeğini hazırladım, yanına mısır gevreği de koydum hep beraber yendi. Vukuatsız mı geçti. Hayır. Nerde o huzur. Sessizlik. İpek mısır gevreğine süt döktü. Doymaya başlayınca masanın üstüne dökmeye başladı. 2 defa uyardım. Üçüncü de sabrım taştı. Elini sıkıp yapmamasını söyledim. Başladı ağlamaya. Döktüklerini toplayana kadar mutfaktan çıkamayacağını söyledim. Bir süre ağlamaya devam etti. Ben bulaşıkları topladım. İyice dağıtmaya teşebbüs etti. İpek daha çok kızıcam şimdi dedim. Kendi haline bıraktım, toplamaya başladı. Anlattım davranışının yanlış olduğunu. Bir süre sonra unutup mutfaktan gülerek çıktık. Bu arada Sencer balonunu doldurduğu suyla aktarma yaptı.

Balonu şişenin ağzına takti. Şişeyi ters çevirip içindeki suyu balona boşaltmak istedi ama su balonun içine akmadı. Neden dolmuyo anne. Sanırım balonun içinde hava yok onun için boşalmıyor. İpekle beraber bir olup birbirlerini ve eşyaları ıslatmaya başladıklarında suyu kaldırdım. Sonra kitap okuyalım dedim uyumadan önce, Sencer yattı yatağına tamam anne dedi. İpek gelip gidip onu uyutmadı. Birbirleriyle yatakta tepinip durdular. Sonra baba geldi. Böl yönet taktiğini uygulayalım dedik. Biri onda biri bende. Bu sefer ikisi de babayla uyumak istedi. Bence kendi hallerine bırakalım dedim. Alvin ve sincapları açtık onlara başka odada, babayla ben dün akşamdan yarım kalan dünyalı filmini izledik. Bu arada içerden gene kapışma sesleri geldi. Sencer İpeğe vurmuş. Babası kulaklarını çekti, ağlaya ağlaya koştu yatağına öylece uyudu. İpek Alvin bittikten sonra, babayla annenin ortasına yatıp uykuya daldı. Bizde iki soğuk bira, bir kase fıstık eşliğinde The change up filmini izlemeye. Ben filmin ortasında sızmışım. Kalan yarısı ertesi akşama artık…

5 bıldırcın, 1 tavşan, 2 japon balığı ;elde var sıfır

Geçen sene mart ayında 5 bıldırcın gelmişti evimize . Yazmıştım o gün yaşadıklarımızı. Evde 1-2 ay baktıktan sonra hem çocukların sürekli ellerine alıp sevmek istemesi,  hem de bakımına yeterince vakit ayıramamaktan dayıların bahçesine götürdük. Baba ve dayı onlara kafes yaptı. Böylece hergün değil dayılara geldikçe sevdik ve yumurtalarını topladık.  Bizim evdeki sevgi selinden kurtulunca yumurtlamaya başladı bıldırcınlar. 1 seneyi geçti. Dayıya geliş gidişler seyrekleştikçe dayının başına yıkmış olduk tüm bakımını. Sonunda havalar ısındıkça kokular arttı ve dayı bizimde iznimizi alarak, onları bakabilecek birilerine verdi.  Her şey çok güzeldi. Kendi bıldırcınlarımızın yumurtasını yedik  kış boyunca. Bazen süt ile çırptık, içtik bazen sahanda yumurta yaptık.
Bu arada tavşan da gitti bıldırcınlarla beraber. Teyze kızı Selenin tavşanı vardı. Adı gülpamuk. Kız ismi ama kendileri delikanlıydı. İpek ve Sencer onun da peşini bırakmazdı. Ellerinde peçete az toplamadılar gülpamuğun boncuk boncuk kakalarını. Ellerinden mama, yaprak yedirdiler.

Bu yıl eve sadece 2 japon balığı aldık. Hergün bir tane yem diye tembihledim. Okuldan gelince koşa koşa kavanozun başına geliyorlar. İpeğinkinin adı güneş.  Sencerinkinin adı pilot. Dakikalarca güneş , pilot diye seslenirler, onlarla konuşurlardı.   Bi gün baktık ki yan yatmış balıklar. Acaba ben görmeden fazla yem mi verdi çocuklar yoksa hastalandılar mı . Klozete döküp sifonu çektim. Toprağa mı verseydim .  Yavrular çabuk unuttular, öyle ağlaşma bağlanma falan da olmadı. Belkide yeterince iletişime geçmediler. Balığa bakmak kediye yada köpeğe bakmaktan farklı.  Birgün buda olur. Biraz cesaret, biraz zaman lazım….

sokak kedileri

İpeğin hayvan sevgisi tavanda. Karşılıksız sevgi bu. Kediler, köpekler, kuşlar, atlar. Hepsi ayrı yazı konusu. Marketten alışveriş yaparken kedi mamalarını gördü ve anne lütfen alıp kedilere verelim dedi. Önce atlatmaya çalıştım. Bir an önce listemizi tamamlayıp çıkmak istedim . Tam kasalara yaklaşırken anne mama almayı unuttuk deyip , beni çark ettirdi. dönüp aldık bir paket balıklı kedi maması. İçimden şöyle dua ettim. Her zaman kalbin sevgiyle dolu olsun bebeğim. Bütün canlılar için. Hem ben değil miyim. Karıncaları, örümcekleri, salyangozları, böcekleri bile incitmeyelim diyen. Penceremin pervazına yemekten artan ekmeklerini koyan. Çiçeklerini sularken yavrularına , en çok suya ,güneşe ve sevgiye ihtiyaçları olduğunu anlatan. Buğday alıp parktaki kuşlara serpen. Açık camdan içeriye giren arı için, dikkat edin arılar sokar yerine, arılar bal yaparı anlatan. Hep bir ağızdan arı vız vızı söyleten.

Bir keresinde babamız, gece yarısı evin karşı kaldırımında miyavlayan yavru kediyi alıp gelmişti. Süt verdi, banyo yaptırdı ve balkonda kutunun içinde sabaha kadar uyuttu. Sabah 6 da doğru dayının bahçeli evine götürdü. Veteriner buldu. Ne yapması gerektiğini öğrendi. Pire tasması alacaktık ama yavrulara takılmıyormuş. Bir süre teyzeyle dayı baktı, çocuklar oynadı. Sonra palazlandı, kaçtı gitti bahçeden birgün.

Aldığımız mamayı sokak kedilerine dağıttık. Pisi pisi deyip yanımıza çağırdık. Önce ürkek yaklaştılar. İpek çömelerek yere mama döktü. koştular kokusuna. Tek tane bırakmadılar. Paylaşamayıp birbirlerine pati attıklarıda oldu.
Hayvan seven insana zarar vermez. Çok zor değil ki başını okşamak, bir kap su koymak, arada bir mama almak veya yemekten sonra çöpleri ayırırken kemikleri ayrı bir kaba toplayıp köpeklere vermek. Hele üstünde etleride kaldıysa. Ziyafet.. Eminönündeki pazarda bu mamaların kilo ile satıldıklarını gördüm. Alırım bittikçe. Çocuklarla sokak hayvanlarını besleriz. İyi bişeyler yaptığını düşünmek nasıl mutlu ediyor insanı..Bunları yazarken aklıma şöyle üzücü bir olayda gelmedi değil. Yıllar önce okumuştum gazetede. 5 yaşındaki bir çocuk ısıran kuduz sokak köpeği yüzünden öldü. Hem yavru hem anneciği için nasıl içim parçalanmıştı. Ne yapacağız o zaman. Ağzının kenarında köpüklü salya görünüyorsa uzak duracağız ve polise haber vereceğiz. Kuduz olsun olmasın ısırılırsak en yakın hastanede aşı olacağız.

Ev ahalisine limonlu kek

Yavrular mutfak işlerine bayılıyor. Salata, çorba ,yemek,tatlı zamanımız uygun olursa beraber yapıyoruz. Bir bakıyorum almışlar ellerine tencere. Açmışlar bakliyat dolabını. Bir avuç pirinç, bir avuç kuru fasulye, bulgur, mercimek ne varsa. Dolduruyorlar tencereye. İçine su koyuyoruz. Hadi ocağı yak anne çorba pişirelim. Peki diyorum. Hevesleri kırılmasın. Birde başında durup karıştırıyorlar koca kaşıklarla.

Nerdeyse kahvaltıda kendi yumurtalarını kendileri pişiriyor. Önce buzdolabından tereyağını çıkarıyor , biraz tavaya kesiyorlar. Ocağı yakma işi annenin. Sonra yumurtaları kırıp karıştırıyorlar yavaş yavaş ve masaya servis. Kabukları kaçtığı zaman ben alıyorum. Babası da düşkün mutfağa. Bana lütfen usta şapkası al anne. Aşçı demiyor , sanırım Oktay Usta yüzünden. Bir ara babannemiz onun tariflerini alıyordu. Geçen hafta aldım aşçı şapkalarını. Çok sevindiler.
Bazen ekmek pişiriyoruz bazen veriyorum yıkanmış marulları, tere, roka, maydonozu, yeşil soğanı önlerine. Kesme tahtası ve meyve bıçağını. Başlıyoruz salata yapmaya. İpek soruyor, soğan gözümüzü yakar mı anne. Hayır İpekçim taze soğan yakmaz , kuru soğan yakar. Daha önce yemek yaparken yakmıştı, onu hatırlıyor. Kesme işlemi bitince limonları sıkıyorlar sırayla. Zeytinyağı şişesini birlikte gezdiriyorlar üstüne. Afiyet olsun hepimize. Sencerin favorisi mevsim salatası. Havuç ve kırmızı lahana. Parmaklarını yemediği kalıyor. Tabağında tek bir havuç rendesi bırakmaz. Ufak ufak rende kullanmayı gösteriyorum.

Yakında limonlu kek yaptık. Önce yumurtalar çırpıldı şekerle, üstüne diğer malzemeler eklendi. Bir yandan limonlar sıkılıp ilave edildi. Kalıba döktük. Çırpma kasesini parmağınla sıyırıp yalamak, benim çocukluğumdan kalma bir alışkanlık. Her ne kadar , yavrum çiğ hamur yenmez diye kızsalarda, pek tatlı gelirdi bana. Benim yavrular çay kaşığıyla sıyırdılar dibini. 150 derecede 45 dakika sonra mis kokular sardı etrafı. Dışarıda ayaz. Kışın klasiklerindendir. Sıcak içecekler, evde kek kapışması, pijamalarla saatler geçirmek, yatak odasının yastıklarını salona taşımak. Mısır patlatmak. Ohh kışın keyfini düşünmekte varmış….

bir pazar günü

Bu pazar babannenin poğaçalarının kokusuna uyandık. Çocuklar önce tuvalete, sonra el yüz yıkandıktan sonra doğru kahvaltı sofrasına. Uzunca bir kahvaltı. Kahvaltı sonrası , Sencer dikiş makinesini açtı. Tekerleğini çıkartmak istedi. Oğlum o makineye sabit onu çıkaramayız. Ayak pedalını istedi. O da sabit oğlum. Anne buraya yapışmış mı diye sordu. Evet oğlum o çıkmıyor.
İpek dedesinden aldığı sekiz küçük şeker için benimle pazarlıkta. İpeğim sadece bir tane ye. Gerisini sakla. Anne lütfen hepsini istiyorum. Kızım dişlerin çürür. Ama ben dişlerimi fırçalıyacağım. O zaman çürümez. Hepsini yersen dişlerini fırçalasan da çürür kızım.

Sencer dikiş kutusunu aldı. İçindeki iplikleri ve iğneleri dağıtacaktı ki. Aklıma onlar için aldığım dikiş iğneleri geldi. Plastik ve ucu küt olanlar. Hadi gelin size iğne vereceğim. Bayıldılar. Yün lif verdim ellerine. Batırması kolay olsun. Etamin olsa daha iyi olurdu. Yarım saat sürdü dikiş faaliyetimiz. Sencer fotoğraf makinesini aldı. Şak şak her yeri çekmeye başladı. Anne bak radyomu çektim. Tamam oğlum. İpek, anne aklıma bir fikir geldi. Ne geldi kızım. Sencer eğer fotoğraf çekerse, baba geldiğinde aa bak İpek dikiş dikiyor der. Büyümüş mü der. Bende evet derim anne.

Anne bu güzel olmadı. Büzgülü dikmişsin İpek. İlk defa dikiyorsun. İleride daha iyi olacaksın. Sencer iğnesinden ipliğini çıkardı. İpek halının püsküllerini dikmek istedi. Orası olmaz tatlım. Anneee elime iğne battı. Dikiş dikerken olabilir kızım. Bir yandan ağızlarında şarkı. Oh mac donadls had a farm. İa ia ooo. Bir makarayı feda ettim onlara. Bir elinde makas bir elinde ip. Terziler yoğun çalışıyor. İpek, anne bak bana mektup geldi. Elindeki ipi göstererek. Nasıl yani kızım. Zarfın nerede .. Şakadan anne. Peki kızım.
İpek ,anne ben suluboya yapacağım.Sencer, İpek bende yapmak istiyorum. O zaman herkes kendine boş bir kağıt alsın. Suluboyanın içindeki renkleri saydılar. Sencer resmini anlatır. Anne bunlar mikropların izleri ve bunlarda ejderha. İpek bay mikropun mu. İpek anlatır resmini. Bunlar köpeğin ayak izleri Sencer. Bu arada ipek hapşırır. Çocuklar hapşırırken ağzımızı kapatalım lütfen. Sencer resmini kaldırdı çöp kutusuna attı. Neden attın oğlum. Çok ıslandı anne. Atma annecim asarsak kurur. Onu sergileriz. Tamam. İpek resmine devam ederken Sencer kağıt kesmeye geçti hatta suluboya fırçasının kıllarının bir kısmını da. Oğlum resim yapamazsın fırçayı kesersen; tamam anne. İpek, anne Sencerin burnu aktı. Hemen peçete getirdim. Silme anne. Oğlum mikroplar var burnunda. Tamam o zaman sil. Onları çöpe atalım. Sencer suluboyayla parmaklarını boyadı ipek tırnaklarını. Oje sürüyormuş öyle söyledi.

İşleri bitince ikiside koştu banyoya ellerini yıkamaya. Çocuklar üstünüzü ıslatmadan. Kaselerini zi ve fırçalarınızıda yıkayın. Suyla oynamaya bayılıyorlar. Bi gittim ki yanlarına; kaseyle lavobanın deliğini kapamışlar. Lavoba su doluyor. Çocuklar hemen suyu kapatın ve israf etmeyin. Koştular peşimden geldiler. Anne bak üstümüzü ıslattık. Soyundular. Çıplak çıplak diye yatağın üstünde zıplıyorlar. Çıplak çıplak oynanmaz, hem mikrop kaparsınız hem de üşütüp hasta olursunuz. O zaman atlet külotla oynayalım. Tamam öyle olur. İpek hemen beni destekler . Anne ben kusmuştum, gene hasta olurum giyinmezsem değil mi. Evet tatlım. Giyindikten sonra, yatağımın üstünde zıpla zıpla düş oyunu. Sonra yastık savaşı. Sencer baykuş gibi ötüyor. İpek, anne ben daireler olan çorabımı giymek istiyorum. Benim verdiğimi istemiyor. Beğendiği elbiseyi de giyiyor üstüne. Sonra İpek geometrik şekilleri aldı çalışma dolabından. Sencer trenlerini . İkisi de kendi halinde meşgul. Biraz sonra İpek şekillerini toplayıp yerine kaldırdı. Eline yarabantı geçirmiş. Sencer, anne o benimdi. Söyleseydin İpeğe alma diye. İpek cevap verir unutmasaydın Sencer. Sencer elindeki ipi sandalyesine doladı doladı. İpek dedi ki , canavarlar girmesin diye mi doluyorsun.
İpek, makineden çamaşırları çıkarırken elbiselerini ve külotlu çorabını görünce hemen onlara sarılıp öptü. Bayılıyor çünkü elbise ve çeşit çeşit külotlu çoraplarına. Sonra kitaplığından bir kitap seçti. Yapanın ambulans kitabı. Hadi anne onu okuyalım. 2 kere okuduk. Üstünede counting lıttle ındıans ı okuduk. Uyku sinyalleri almaya başladım. Saat yarım oldu. Önce yemek yedirmeliyim. Üstüne ıhlamur ve şurup ve sonrada uyku. Bubi tuzakları gibi Sencer her yeri makarayla doladı. Ben yemekleri ısıtırken İpeği mutfaktaki sandalyeye bağladı. İpeğin emniyet kemerini bağlamış. Onlar yemeklerini yediler ve çizgi film seyretmeye başladılar. İpek Mickey Mouse ın Klüp evini seyrederken uyudu. Saat 14:00. Sencer de uyudu ıhlamurunu içerken. Biberondan içiyor. Okulda biberon yok. Biz büyüdük diyorlar. Eve gelince anne sütümüzü biberonla ver. İkisi de uyuyunca çocukları halaya bırakıp babanne ile pazara çıktık. Haftalık meyve ve sebze alışverişini yapmak için. Marketten sebze almayı sevmiyorum. Pazar daha alıcı daha nostaljik benim için. Hem çeşit çeşit .
Dörtbuçukta geldik eve. Akşama kabak tatlısı ballı cevizli. Hemen çocukları kaldırdım. Erken yatmazlar bu akşam. Sabaha da erken kalkamıyacaklar. İpeği uyandırırken aldığım tokaları gösterdim. Sencer de uyanırken patates püresi istedi. Öğlen yatarken onu yemişti. Bolca yıkayıp ikisinin de ellerine Amasya elması. Açılsınlar diye bekliyorum. İpek anne bak ne şeklinde ısırdım. Kalp olabilir mi tatlım. Hayır anne sekiz şeklinde. Evet ben onada benzetmiştim.
Sencer durup dururken bok dedi. Oğlum çok kaba bir kelime. Kullanmanı istemiyorum. Bana gülerek baktı. İpeği alıp ayrıldım yanından. İpek yapbozuyla Sencer arabalarıyla oynamaya devam etti.
İpek annee. Efendim kızım. Havuç tobiyi okuyalım. Gözleri çıkmıştı kitabın. Oynayan gözlerden yapıştırdık. Sencer bu arada Legoların kutusunu devirdi. Oğlum yavaşça koy yere. İkisi beraber kule yapmaya koyuldular. Bir süre sonra İpek bloklarını Sencerinkilerin üzerine koydu. Sanırsın kan davası. Sencer onun bloklarını yıktı. Sonra evin içinde kovalamaca. Çocuklar kavga etmenizi istemiyorum. Güzel güzel oynayın. O sırada baba aradı. Yarım saat sonra evdeyim. Sencer telefonumu aldı. Hadi bana sayıları göster. Olmaz oğlum telefon elimizde oynamak için zararlı. Anne benim canım sıkılıyo dedi. Ne oynayalım oğlum. Zıplayalım. Tamam . Hep beraber yatağın üzerine çıktık. Önce Sencer kucağımda. Sonra onu indirdim İpek kucağımda. Bu arada dizlerim kesildi zıplamaktan. Çocuklar ben biraz dinleneyim dedim. İpek dizlerimi ovdu. Yatağın üzerinde dönerek koşarsak ,bacaklarımızın ağrısı geçer dedi. Sonra Sencer öldüm dedi ve yatağın üzerine yüzüstü yattı. Sonra tekrar aldım kucağıma onları. Zıplamaya devam. Öyle mutlu oldular ki. Benimde aklıma bir fikir geldi. Hadi şarkı açalım. Müzik eşliğinde zıplayalım. Sencer koştu radyosunu getirdi. İpek bilgisayara koştu. Ali babanın çiftliğini açalım diye. Radyo kanalları iyi çekmeyince bilgisayardan çocuk şarkıları açtık. O sırada baba geldi. Büyük bir köy ekmeği getirmiş. Plastik iğnelerini babalarına gösterdiler. O sırada ekmeğe de batırmak istediler. Olmaz iğneyi ekmeğe batıramayız. İsterseniz kürdanları batırabilirsiniz.
Sonra onları babaya bıraktım. İpek köpek olmayı çok seviyor. Beline ip bağlatıyor ve onu tasmasından tutup evin içinde dolaştırmamızı istiyor. Sencerin elini yaladı. Patileriyle el yakmaca oynadılar. Bir ara beni alıp at yaptılar. Oh zor kaçtım ellerinden. Ah boynum diye diye. Birara baktım dede ve babayla beraber Kemal Sunalın filmini izliyorlar. Hayatım bu çocuklar için uygun değil demeye kalmadan film bitti. Zaman hızlıca geçti. Yarın sabah okula gidecekler. Akşamdan kıyafetlerini hazırladım. Bir de beğenmeme durumları var. Babanneyi sabah çileden çıkarıyorlar. Onun için seveceklerinden emin olduğum kıyafetleri hazırlıyorum. Üçü beraber koyun koyuna uyumuşlar. Saat 10:30 da. Bende son rötuşları yapıp, oyuncakları ve ufak tefek dağınıklığı toplayıp, gece yarısı olmadan cumburlop yatağa. Öncesinde babasının koynunda uyuyan prensesi yatağına yatırarak tabi…

İpek ve Sencer'den inciler

<*> Sencer yerde mandalina kabuğu bulur ve ağzına sokar.
İpek: Sencer onu yeme, o yiyecek değil.
<*> İpek anne boya verirmisin der. Tamam kızım hemen veriyorum kuru boyalarını. Hayır anne ıslak boya ver.
<*> Balkondan yıldızlara bakıp twinkle twinkle little star şarkısını söyledik.
İpek: Onlar dans etmiyorlar.
Sencer: Çünkü onların gözleri yok.
<*> İpek ve Sencer banyo yaparken odaya havlu almaya gittim. Döndüğümde;
İpek: Anne neden kapıyı çalmadan girdin. Şimdi çık ve tekrar gir. Anne: Affedersiniz kızım. Unuttum. Bi dahaki sefer çalacağım.
<*> İpek tuvaletini yaparken kapıyı çaldım, girebilirmiyim.
İpek: Müsait değilim anne.
Anne: Arkamı dönüp giderken. İpek: Anne geeel bitti.
<*> İçimden sinir bozucu bir konuyu düşünürken;
İpek: Anne sen neden kızgın görünüyorsun
Anne: Yoo ben kızgın değilim.
İpek: Kaşlarını çatarak bana baktı ve peki neden böyle bakıyorsun.
Anne: Pes. Bunlardan hiçbirşey saklanmıyor.
<*> Eşofmanla mahalle marketine giderken,
Sencer: Çıkar bunu.Bununla dışarı çıkılmaz. Kot pantolonumu giyiceem. Sende giy pantolonunu.
Anne: Üstümüzü değiştirmeden evden çıkamadık.
<*> Çocuklar siz kime oy vereceksiniz?
İpek: Atlıkarıncaya
Sencer: tiyatroya
<*> İpek sen ne yedin?
İpek: Çorba
Anne: Çorbanın içinde ne vardı
İpek: Ekmek
<*> Sabah 06:00
İpek: Anneeee
Anne: Efendim kızım
İpek: Beni kucağına al
Anne: Ne oldu kızım, rüyamı gördün
İpek: Hayır anne, tırtıl gördüm
Anne: Yaprağın üstündemi
İpek: Hayır kolumun üstünde
<*> Sencer babasının kucağına atlar;
Baba: Ahh yumurtalarımı kırdın
Sencer: Sen tavukmusun yaa
<*> Yağmurlu bir akşam pencereden dışarıyı seyrederken, şimşek çakar;
İpek: Şimşek neden çakıyor anne
Anne: Gökyüzünde bulutlar çarpıştığı için.
İpek: Arabalar birbirlerine yol veriyorlar,onlar çarpışmıyorlar,bulutlarda yol versin, o zaman çarpışmazlar.
<*> İpek: Şimşek çakınca neden ses çıkmıyor
Anne: Her şimşek gökyüzünü aydınlattığında ses gelmiyor. Gidip kitaplarımızdan araştıralım. araştırdık ki; Işık hızı sesten daha hızlı yayıldığı için, gökgürültüsü şimşekten sonra gelir.

Küçük mozaik taşı

İpek yuttu. Tam 12 gün oldu. Ağzından çıkarmasını söyledim birkaç defa. Hem gülüyor hem ağzında gıcır gıcır oynatmak hoşuna gidiyor gibiydi. Babaannede telaş yapınca , çıkarmaya çalışırken yutuverdi. Döndüremedi ağzında. Korkudan başladı ağlamaya. Hemen kucağıma alıp teselli ettim. Tamam korkacak bişey yok. O çıkıcak. Bulgurlu aşlar pişirdi babannesi. Dışkıyla atılır dedik . Kakasını kontrol edebilmek için, lazımlığı kullanacaktık ama klozetten başka yere yapmıyor. Bizde ona çaktırmadan klozetin içine yoğurt kabının kapağını koyup , üstünede adaptörü yerleştirince itiraz etmeden yaptı. İtiraz etmedi derken sadece sordu, onu niye içine koydun. İlgisini dağıtıp konu değiştirdim. Poposunu silip gönderdim salona. Gerçekten hoş bir durum değil. Burnunu kapatıp, çubukla kaka analiz etmek ve kokuya eyvallah çekmek. Bir değil iki değil. Bu böyle halledilmez. Sonra bir evham yaptım. Acaba vücudunda bi yerde takılır mı, neden yapılmıştır bu taş, kimyasal çözülme olur mu?. İpeğin halinden bir şikayeti yok. 2 haftadır ne kadar da rahatız. Yoksa 3,5 yılın getirdiği pişkinlik mi. En iyisi doktora danışmak. Belki ultrason yada röntgen. En azından öğreniriz hala midede mi yoksa bağırsaklarda mı? Gözümüzden kaçıp çıkmış da olabilir.

İKİ azı dişi ,İKİ bıldırcın

5 gün oldu . 2 azı birden çıkıyor. Ateş basıyor. Anne ağzım ağrıyor. Biliyorum oğlum. Dişlerin çıkıyor. O yüzden. Şurup içmicemmm. Ağzımı yakıyor. Bak oğlum içersen ağrın kalmayacak. Hem oyun oynamaya halin olacak. İkna olmuyor. Nasıl içireyim. Pekmezli suyun içine koy , olmadı meyve suyunun içine kat, kayısı kompostosunun içine kat. Son bir aydır hergün şurup içiyor. Günde 3-4 posta. Öncesinde grip olmuştu. Bıkmış olmalı. Ateşli baygın baygın yatıp ağlıyor. Elini yüzünü yıka, ıslak bez koy alnına. Çıkar kıyafetlerini. Yine aynı terane fitilmi alsaydım. Burnunu sık. Ağzına dök diyorlar. Yapamam. Hiç zorla bişey yapmadık ki onlara. Yok en iyisi sütün içine karıştırayım. Önce ½ sulandırayım. Biliyorum süte hayır demez. Süt ilacın etkisini yok edermiş. Mecbur kalınca denedim. Anne sen ne kattın buna dese de . Hiçbişey annecim. Nasıl cin. Bir süre sonra ateş azaldı. Oğlum cana geldi. Taki 4-5 saat sonrasına kadar. Kaç günde çıkar bu azılar. Diğerleri çıkarken hiç anlamadık. İpeğinkileri kontrol ettim , onunkiler çoktan çıkmış bile. 4 tane. Huysuzlandığını hatırlamıyorum. Yada grip zannettik. Sencerin 2. azılar çıkıyor. 6.gün maaşallah hiç ateş yok. Sağdaki iyice belirginleşmiş, soldaki yeni yeni beliriyor. Ertesi gün ben işyerindeyken çocuklar aradı .Anne kuş aldık . Nasıl yani. Babaanne ve dede ile pazara gitmişler. 2 tane bıldırcın, birinin adı pamuk. Çünkü beyaz. Diğeri kızıl kahve kırçıllı. Adı kavun . Gelirken kutuyu onlar taşımış. Bi defada yere düşürmüşler. Olmaz öyle kutu içinde. Kafes bulma telaşı sardı şimdi. Cem tabiî ki ben yaparım dedi ve ekledi akşam Bauhaustayım beni merak etmeyin .

Aslında bi yandan üzüldüm. Son derece karşıyım hayvanların kapatılmasına kafeslere. İsterim ki toprakta eşelensin . Böcek, ot yesin. Doğal ortamda olsun. İşten dönünce kapıdan elimi kolumu çeke çeke kutunun yanına getirdiler beni. Ta ta ta taaaam İşte kuşlar. Nasıl heyecanla anlatıyorlar. İpek habire eline alıyor. Bi defasında kakasını yapmış eline. Biraz yem biraz su. İki tanede mısır koçanı içinde. Çocukken 5.katta 2 civciv balkonda beslemiştim. Büyüdüler büyüdüler .Birgün balkonun pervazından apartmanın bahçesine uçmuşlardı. Hiçbişey olmadı. Aşağıda otlamaya devam ettiler. Koştum aldım yukarıya. Sonra temelli ayrılığımız bigün dudağımı gagalamasıyla mahalle kasabında oldu.. Bugünse bıldırcınlarla ilgili tek bildiğim şey yumurtalarının faydası. Açtım interneti. Nasıl bakılır, ne yer, nerede ne kadar yaşar bu kuşlar. Evde tubitakın civcivler ve yumurtaları diye bir kitabımız var. Onu okuyayım çocuklara . Tek tek baktım sayfalarına bıldırcınlarla ilgili hiçbişey yazmıyor. Kuşlar ellerinde. Babaanne mutfaktayken, yavrular çıkarmışlar kuşları. Dolabın arkasına girmiş. Babaanne koooş. Kuş kayboldu. Bulup tekrar kutusuna koymuşlar. Bide kakasını yapmış yere. Sencer babanneye elletmemiş. Ben kendim ıslak mendille sileceğim.

Bakalım ileriki günlerde kuşlarla maceralarımız nasıl olacak. Şimdilik sadece anlatıyorum. Kuşların yanında alçak sesle konuşalım. Çünkü onlar çok ufak ve korkarlar. Elimizde nazikçe tutalım. Ellerimizi sık sık yıkayalım. Ertesi gün dede yumurtacıdan saman almış gelmiş. Baba ahşaptan kafes yaptı içine samanları doldurdular. +3 bıldırcın daha geldi. Oldu mu 5 tane. suluklar , yemlikler alındı. Bizimkilerde bi heves. bence ev ortamında yumurtlamaz. Yumurtlayacaklar mı acaba . Yahu hergün mıncıklanan hayvan yumurtlar mı . Bekleyişteler….

Dövmelendik

Büyük Ada da dolaşırken babamızın hevesiyle dövme yaptırdık hepimiz. Hint kınasındanmış. 15 gün ömrü varmış. Baba oğul yunus , anne kız kelebek deseni. İlk ben yaptırdım. Gerçi yavruların daha küçük olduğunu düşünüyordum. Sabit duracaklarını hiç düşünmemiştim. Sencer kendi isteğiyle oturdu kucağıma büyük çocuk gibi bekledi kolunun boyanmasını. İpek te babasının kucağında aynı şekilde ama baştan mızmızlığınıda yaptı.Ben istemem diye. Sonrasında bütün günümüz dövmelerimize bakıp, hoplaya zıplaya geçti. Akşam eve gidince babanneyle dedeye gösterdik. Çocuklar uyuyunca dövmelere dair netten birkaç yazı okudum. Okuduklarım beni hayal kırıklığına uğrattı. Hint kınasının zararsız ve geçici dövmelerin masum olduğunu düşünürdüm. Özellikle çocuklarda, herzaman olmamakla birlikte allerjik yan etkileri oluyormuş. Bazılarının içine siyah saç boyası kimyasalları karıştırılıyormuş. Kaşıntı kabarıklık ve yaraya dönüşüyormuş. Ya içinde varsa diye kızdım kendime. Hijyen abartısı olan bir anne değilim ama dikkatli olmakta fayda var. Sokaktaki adama sorsam bunun içeriği ne diye. Muhtemelen yalan söyleyecek. Neyseki bizimkiler hiçbir reaksiyon göstermedi. Bunların dışında kafamda oluşan tablo hiç karamsar değil. Siyah kınayı satın alıp evde kendimizde yapabiliriz. Güvenilir yerler de vardır mutlaka. Aklım kalıcı dövmelere kaymadı değil hani. Şöyle yıllarca taşıyabileceğimiz, anlamlı bir desen bulup, sağlıklı bir mekanda hayat arkadaşımla yaptırsak. Nasıl olur?

Sıradan bir gün nasıl geçti

Maaile uyurken sabaha karşı Sencerin elinde biberonla gözümü açtım. Anne süt diye başımda bekliyor. İpek ve baba uyumakta. Sütünü verdikten sonra, hadi oğlum şimdi yatağına yat biraz daha uyuyalım. Uyumuyor . Sonra baba kalkıyor işe gidecek. Sencer kule yapıcam diyor akşamdan kalma yerdeki bloklarla. Onun sevinç nidalarına İpekte uyanıyor. Hafta sonu ve ben, uyumak istiyordum ama. Sabah 7:30 doğru banyoya. Eller yüz ve popolar yıkanıyor. Kule yaptıkları bloklarda küvetin içinde . Onları giydiriyorum. Altlarını bağlamıyorum. Tuvalet eğitimine başlayacağız ağustosun ilk haftası izne çıkınca. Şimdiden denemeler yapıyoruz. Bu sırada babayı geçiriyoruz. Güle güle. Sen kapatacaksın ben kapatacağım. Kapıyı kapatma kavgası. O zaman sırayla kapatacaksınız. Cocuklar oyuncaklarla oynarken ve arada bbc kukla show izlerken, kahvaltıyı hazırlıyorum. Bu arada soruyorum çişi olan varmı. Yok anneee. Sonra kahvaltı faslı. Tam masaya oturmuşken, Sencer çişim var diyor. Hemen lazımlığa koşuyoruz. Ama yapmıyor. Dede babanne, Sencerle kahvaltıya devam. İpek kahvaltı etmek istemiyor. Tokalarıyla oynuyor. İkna edip bizde kahvaltımızı ediyoruz. İlk çayım buz oluyor. İkincisi yarım kalıyor. Ne o, ikiz annesi kahvaltı etti. Sonra alıyorum çocukları doğru parka. Çıkmadan çişler lazımlığa yapılıyor. İçimden bu işi kolay atlatacağız gibi geliyor. Ben İpeği giydirirken Sencer kendi kendine lazımlığa çişini yaptı. Daha evvel ona söylediğimde ben halıya yapıcam demişti. Parkta klasik kum kova kamyon kürek salıncak kaydırak ardından kelebek ve serçe yakalamaca oynadık. Birde topaç götürdük bugün. Böyle olunca sürekli koştuklarından enerjilerini boşaltabiliyorlar ve öğlen uykusu kolay oluyor. Dönüş yolunda kum kovasına taş doldurduk. Yollardan toplayarak. Eve gelince ikisi birden duşa. Taşlarda beraber küvetin içine. Sonra yemek ve öğlen uykusu. Sencer 10 dakika içinde uyudu. İpek de tık yok. Bu kız uykuyu hiç sevmiyor. Çıkardım renk tabletlerini. 2. Kutudayız. Buradan bana bildiği renklerin isimlerini söylemesini istedim. Siyah gri ve mor dışındakileri bildi. Eski bildikleriyle tekrar yaptık. Eşleştirme ve öğrenimde 3. aşama. Siyah gri ve morla çalışmak istemedi. Belki ertesi gün tekrar deneriz. Ve tüm kutuyla tekrar yaparız. Sonra oyuncaklarla oynamaya devam. Ben yarım saat kişisel işlerime vakit ayırırken, babanne İpeği uyutuyor. Kızım bana doyamadığından sanırım yanındayken uyumuyor. Nihayet ikiside uykuda. Evde derin bir sessizlik. Sencerin uyanmasına 45 dakika var yok. Gazetemi okusam, maillerimemi baksam , vakitsizlikten kurstan kalan resim ve notlarımı toparlasam. Blog mu yazsam, ne zamandır çocuklarıma dair yazamadım. Gazeteyi gece okurum. Önce notlarımı düzeltmeye devam edeyim. Bir yandan aklımda çocuklara sözcük kartları ve kitap hazırlamak var. 5 te babamız geldi, kapıyı açarken Sencerin sesi duyuldu. Hep beraber oynamaca, derken İpek uyandı. Arada çocukların kremalı büskivi arasındaki kaymak yeme şekilleri. Akşam yemeği saati yine bir kapışma, sen benim domatesimi aldın. O beniimmm. Yemekten sonra ellerimi yıkayacağım bahanesiyle ,yaklaşık 1 saat lavobada oynama. Su vanasını iyice kıstım. İp gibi akıyor.Üst baş sırıl sıklam. Şişeler dolup boşalıyor. Sonra sıkılıp bırakıyorlar. Sürekli bir kapışma hali . Bir bakıyorum şarkı söylüyorlar, bir bakıyorum birbirlerinin saçları avuçlarında. Bu aralar en çok benim kavgası yapıyorlar. Sonra hazırladık kendimize büyükçe bir çanta. İpek ve Sencere 5 er takım kıyafet. Çok gibi görünüyor ama oynayacakları mekan üstlerini batırmaya çok müsait. Kirlenmek güzeldir misali anniş de müdahale etmeyince. Çocuklar özgürce oynuyor. Selma teyzeyle, Erdinç dayı bizi çok özlemişler. Telefon ettiler, İllaki gelin. Hem orada vakit geçirecek deli gibi aktivite var. Bi defa bahçe var. Orda suyla toprakla oynamak çook keyifli. Ektiğimiz domatesleri suluyorlar. Dayının dükkanı var atölye desek daha doğru olur. Dayısı bir torba kum döküyor. Birazda suyla karıyor. Kumdan kaleler yapabiliyorlar. Bisikletlerimizde orda. Kaydırağıda oraya götürmüştük. Birde gerçek kepçe çalışıyormuş ki evlerinin yan tarafında. Saatlerce balkondan kepçenin kamyona toprakları doldurmasını izlediler yarım ağız anlata anlata. Ertesi günde havuzu suyla doldurup oyuncaklarıda içine atıp bi güzel oynadık. Burda nasıl vakit geçtiğini anlamıyorum. Geleli 24 saat olmuş. Eve dönme zamanı. Cemle diyoruz ki çocukları biraz yürütelim. İyice yorulsunlar. Uyuturken zorlanmayalım. Yürüdük , sanırım 1 saati bulmuştu. Gene yollardan taş topladık , özellikle Sencer arnavut kaldırımındaki gibi taşları kucaklamak istiyor. Taşıyamayınca anne yardım et bağrışları, tümseklerden atla, merdivenlerden in çık. Nihayet eve döndüğümüzde taşlarla eller yüzler yıkandı. Ardından ılık sütler ve tatlı rüyalar. Netice: Hafta içi iştesin diye vicdan yap. Hafta sonu hiç dinlenmeden çocuklarla oyna. Ertesi gün sabah altıda kalk işe git. Şikayetçimiyim? Yoo. Maaşallah hala enerjim yetiyor. Allah sağlık versin gerisi vız gelir. En büyük motivasyon sırrım da annem diye koynuma sokulan iki yavru. Gölgemi bile takip eden iki çift göz.

İpek'ten şikayetler

Caillou. Herkesten duyuyordum. Hem büyükleri hem küçükleri eğitiyor. Şiddet içermiyor,karakter eğitimi veriyor falan filan. Yavrularımın tv tutturmaları ve alışkanlıkları yok ama akşam yatmadan önce uyku moduna geçmeyi kolaylaştırmak ve bir nebze olsun dinlenmek için brainy baby cd.lerinden birini izlerdik loş ışıkta. Bende değişiklik olsun diye pek methini duyduğum Caillou nun ikili vcd sini aldım. İlk izlediğimizde hata yaptığımı anladım. Hiç çizgi film deneyimimiz yoktu. Ben Caillou'nun her davranışını beğenmiyorum. Tamamende kötü diyemem tabi. Oğlumun çok umurunda olmasa bile İpek bana Caillou'yu şikayet ediyor. Anne kayu bebeğini yere attı, anne kayu oyuncağa vurdu. Meğer benim kızım ne kadar hassasmış. Artık bu cd yi izlemeye çekiniyorum. İpek bana yine yalnışları söyleyecek. Ona açıklama yapacağım. Doğru söylüyorsun tatlım. Bebeğini yere atmamalı ve oyuncaklarını elleriyle toplayıp sepete koymalı. Ben çocukken izlediğimiz çizgi filmlerde de vardı kırma dökme ama etkilendiğimide hatırlamıyorum. Mesela gargamel şirinleri öldürmek isterdi. Tom ve Jerry nin birbirlerine yaptıklarına gülerdik. Bir yandan, demek ki doğrusunu öğretebilmişim kızım bana Caillou'nun yalnışlarını bildiriyor, bir yandan da çok mu doğrucu yetiştiriyorum diye kendimi sorguluyorum. Önümüzdeki sene okula başlayacaklar ve orada farklı çocuklarla iç içe olacaklar. Hepsinin davranışı bir olmayacak. Evde görmedikleri davranışları orada görecekler. Tek avuntum yalnışlarıda doğrularıda onların anlamasına yardımcı olmak.

İpek ve Sencerin kapışmaları

(Babannemizin kucağında) 23 aylıklar ve hemen hemen bir yaşından beri bitmek tükenmek bilmeyen paylaşamama kavgaları var. Sencer İpeğe göre daha güçlü olduğundan (kilo olarak da)hakimiyet onda oluyor. Kavgaların nedeni genelde oyuncak veya anneyi paylaşamamak. Sencer İpeğin elinde gördüğü birşeyi istiyorsa gider ısırır yada saçını çeker ve istediğine ulaşır. Veya İpek benim kucağımdaysa onu ittirip kendi yerleşmeye çalışır. Akşam işten eve gelince kapıda kucağıma ilk o atlar. Çünkü İpeğe fırsat vermez. Peki benim zarif kızım napıyor. Aslında kendini koruyabilecek çevikliğe sahip olmasına rağmen canı yandığı için sadece ağlıyor. Ya benim kucağıma koşar ya babaannesinin. Sencere ne vurur ne ısırır. Hatta son zamanlarda Sencer ona doğru koşarken elindeki oyuncağı al der yada bırakır , kendi başka tarafa kaçar. Tüm bunlar olurken ister istemez canı yananın tarafında oluyorum. Sencer bunu sadece İpeğe değil, hepimize yapıyor. Yaptığının yalnış olduğunu anlatıyorum. Fakat daha algılayamıyor. Elini sıkı sıkı tutuyorum. Tüm bunların yanında benim İpek kızım eline bir büskivi verdiğimde, bir tanede Sencer için ister ve ona götürür. Birbirlerine de hiç küsmezler. On saniye önce saç başayken on saniye sonra birlikte oyuna dalıyorlar. Bu konuyla ilgili yığınla uzman görüşü okudum. Hepside diyor ki taraf tutmayın. Kavgalara müdahil olmayın. Kendi kendilerine iletişim kurmayı öğrensinler. İyi güzelde oğlumun ısırmasına ben bile dayanamazken kızım nasıl dayansın. Üstelik henüz kendini korumayı bile bilmiyor. Aslında bu itme kakmaların bir iletişim şekli olduğunu ve benim ilgimi üzerine çektiğini biliyorum. Biraz daha büyüdüklerinde kavgadan sonra ikisini farklı yerde oynatmak fikrini deneyeceğim. Barışana kadar. Her zamanki gibi soğukkkanlı va kararlı olmak lazım. İkisiyle belli zamanlarda ayrı ayrı dışarıya çıkmakda yararlı olabilir. Ben kıyamamak şeklindeki zayıflığımı aşabilirsem kavgaların son bulması adına yeni metodlar denenecek. Şuan için güzel olan ise kavgayla barış arasında sadece birkaç dakika olması.

ÇEPÇEP

Geçen yaz evimizin balkonundan görünen bir inşaat alanı vardı. Buraya kepçeler kamyonlar gelip gidiyordu. Bigün balkondayken anlattım onlara. Kepçe toprakları alıyor, kamyona dolduruyor diye. Ogünden beri hastası oldular kepçenin. Taklitini yapıyorlar. Her gördükleri yerde çepçep diye bağırıyorlar. Özellikle Sencer. İpek de ondan gödüğünü yapıyor. Hal böyle olunca gittim iki kepçe aldım oyuncakçıdan. Pek sevindiler ogün. Bitane Selma teyzesi almış. İki tanede Erdinç dayısı. Ama bunlar uzaktan kumandalı. Kepçe filosu kurduk nihayetinde. Havalar soğuyupta parkta kumlarla oynayamayınca, kepçeleri nohutla yada mercimekle çalıştırdık. Kepçe nohutları topluyor, avucumuzun içine boşaltıyor.

kar

Döne döne savrularak havada, lapa lapa kar yağdı. Neden acaba kar bende mutluluk uyandırıyor. Şöyle koca koca taneli yağarken. Yağmurlu, rüzgarlı, güneşli havalar böyle hisler uyandırmıyor. Kar nadir yağdığındanmı, yoksa çocukluktan kalma kardanadamdan mı. Gerçi hala kar yağdığında ilk işim kardanadam yapmak. Sık sık pencereye koşup , yerler tuttumu diye kontrol etmek. Geceleri uyandığımda perdeyi aralayıp, sokak lambaları ışığında o beyaz örtüyü seyretmek. Heryer bembeyaz. Sanki bir o kadar saf. Ne güzel anılarım var çocukluktan kalan karla ilgili. Altımıza koyardık naylonları yada film kağıtlarını, mahalledeki yokuşlardan aşağı kayardık. ayaklar ıslanır,eller yüzler donar, ama eve girmeyi hiç istemezdik. Saatler sonra eve döndüğümüzde sıcacık sobanın yanında kururduk. Şimdi yavrularla bunları yapabilirmiyim. Onları Uludağa götürüp kızakla kaymak aynı tat değilki. O gün işyerinden 3 te çıktık. Eve erken geldim. Yavrularla camdan karın yağışını seyrettik. İlk defa karla tanıştılar. Biraz da şaşkın. Yandaki binanın çatısına konan kargaya seslendik. Kaaagaa del,deviz. Söz verdim onlara yarın hep beraber çıkıp kartopu oynayacağız. Ertesi gün Selma teyzelere gittik. Üşütürsünüz çocukları çıkmayın bu havada dediler. Sanki bi kanadım kırıldı. Çocukken okadar saat oynardık. Hiçde hastalanmazdık. Sonra balkondaki karlarla oynadık.Ufak bi kardanadam yaptık. Balkonun pervazına, martılara serçelere güvercinlere ekmek ufaladık. Kardanadamıda hemen camın önüne koyduk. Sonrada öğlen uykusuna yattık. Kimbilir hangi diyarlarda hangi kardan maceralarda uykuya daldık....