kar

Döne döne savrularak havada, lapa lapa kar yağdı. Neden acaba kar bende mutluluk uyandırıyor. Şöyle koca koca taneli yağarken. Yağmurlu, rüzgarlı, güneşli havalar böyle hisler uyandırmıyor. Kar nadir yağdığındanmı, yoksa çocukluktan kalma kardanadamdan mı. Gerçi hala kar yağdığında ilk işim kardanadam yapmak. Sık sık pencereye koşup , yerler tuttumu diye kontrol etmek. Geceleri uyandığımda perdeyi aralayıp, sokak lambaları ışığında o beyaz örtüyü seyretmek. Heryer bembeyaz. Sanki bir o kadar saf. Ne güzel anılarım var çocukluktan kalan karla ilgili. Altımıza koyardık naylonları yada film kağıtlarını, mahalledeki yokuşlardan aşağı kayardık. ayaklar ıslanır,eller yüzler donar, ama eve girmeyi hiç istemezdik. Saatler sonra eve döndüğümüzde sıcacık sobanın yanında kururduk. Şimdi yavrularla bunları yapabilirmiyim. Onları Uludağa götürüp kızakla kaymak aynı tat değilki. O gün işyerinden 3 te çıktık. Eve erken geldim. Yavrularla camdan karın yağışını seyrettik. İlk defa karla tanıştılar. Biraz da şaşkın. Yandaki binanın çatısına konan kargaya seslendik. Kaaagaa del,deviz. Söz verdim onlara yarın hep beraber çıkıp kartopu oynayacağız. Ertesi gün Selma teyzelere gittik. Üşütürsünüz çocukları çıkmayın bu havada dediler. Sanki bi kanadım kırıldı. Çocukken okadar saat oynardık. Hiçde hastalanmazdık. Sonra balkondaki karlarla oynadık.Ufak bi kardanadam yaptık. Balkonun pervazına, martılara serçelere güvercinlere ekmek ufaladık. Kardanadamıda hemen camın önüne koyduk. Sonrada öğlen uykusuna yattık. Kimbilir hangi diyarlarda hangi kardan maceralarda uykuya daldık....

dolduuy boşaak

Uzun zamandır doldur boşalt aktiviteleri yapıyoruz.Makarna,mercimek,fındık,su,nohut malzemelerimiz. Farklı boyutlarda kaplar kullanıyoruz. Çocuklar bundan büyük keyif alıyor aynı zamanda gün içinde kurtarıcı ve küçük kas gelişimine faydalı. Lakin bizim evde iş çığrından çıktı. Ne dördümüz masada yemek yiyebiliyoruz ne su içebiliyoruz.Ne çay içebiliyoruz. Yemek yerken benim tabağım babanın tabağının içine yada salata tabağı yoğurt tabağının içine doldurulmak isteniyor. Veya Çorbalar kaşıkla su bardağının içine boşaltılmak isteniyor. Gün içinde su istiyorlar. Bardakla ikisinide veriyorum. Bu sefer birbirlerinin bardaklarını doldurup boşaltıyorlar. Tabi üst baş, halı sırılsıklam. Fena sardık. Yanyana iki kap görmesinler. Hemen bağırıyorlar. Dolduu boşaak. Ne zaman sıkılıp bırakacaklar acaba. Anlatmaktan anlamıyorlar veya işlerine gelmediklerini anlamıyorlar. Çünkü doldurup boşaltmayı çok seviyorlar.

Kripton'dan Dünya'ya

Bizim çocukluğumuzun kahramanıydı Süperman. Kötülerin karşısında,iyilerin yanında. Halası almış yavrulara bu tulumları. Çok sevdiler. Akıllarına geldikçe giymek istiyorlar. Daha anlatırken soyunmaya başlıyorlar. Annesinin süper kahramanları. Dünyanın derdiyle uğraşmak zor tabi. Uçmamız lazım, daha çook işimiz var.

KAY KAY KAYDIRAK

Son zamanlarda havalar soğuk ve yağmurlu . Park sefalarımız seyrekleşti. Evin içinde yavruları oynatmak ve tutmak zorlaşınca bari parkı babanneye taşıyalım dedik. Artık dolapların raf tahtasında yada masalarını ters çevirip onun üstünde kayıyorlardı. İlk önce 2 tane salıncak kurduk karşılıklı. Birde Pilsandan kaydırak aldık. Yan tarafındada basket potası var. Hep beraber birleştirdik parçalarını. Kaydıktan sonra bi basket atıyorlar. Tekrar merdivenlere koş. İpek yüzüstü bile kayıyor. Kıkır kıkır . Sanki çok marifetmiş gibi. Sencer gene kendini aşıp, ayağa kalkıyor kaydırağın başında. Bizimde yürekler hop hop. Nasılsa tutacağımızı biliyor. Atıyor kendini zibidi. Çok önceden oyuncak fuarında gözümüze kestirdiğimiz birde tahteravalli vardı ama evin içinde dolanmaya da yer kalsın değilmi.

2010 yeni başlangıçlar

Bu yıla da başladık. Aslında bu yeni başlangıcı evimizde çekirdek ailemizle kutlayacaktık ama ani bir kararla babannede toplandık. Hem bundan sonra bir sürede burada kalacağız. Hem özel günler ailece, kalabalık kutlanır. Evde kurulu ağacı babanneye taşıdık. Altına hediyelerimizide koyduk. Alışverişler yaptık. Güzel bi sofra kurduk. Ben klasik kabak tatlımı pişirdim. Halamız çam şeklinde pasta yaptı. Birde ilk defa elma şekeri almıştım yavrulara. Bendeniz hastasıyım. Sandımki benim gibi yiyecekler. Hiç ilgilenmediler. Tadını alan bıraktı. Tatlıyla tanışmadıkları için sanırım. Yemekten sonra İpekle Sencer hediyelerini açtılar. Aklıma geçen yılbaşı geldi. Yeni yürümeye başlamışlardı. Sencer 00:15 te elindeki cd kutusu ile yere çakılıp alnını yaralamıştı. Hala izi duruyor. Yalnız feryat figan ağlarken bir anda bizi güldürmüştü. Buzlu ve ıslak olarak alnına koyduğumuz tülbentin ucunu ağzına sokup dişlerini kaşımaya başlamıştı. Biz onun alnı için endişe ederken, o dişleri ile meşguldü. Öyle böyle derken 22 ay geçmiş yavrularla. Nasılda değiştiler ve büyüdüler. Ve bu yeni yıla kazasız belasız girdik. Tey tey zıpladık el ele tutuşup çocuklarla, halay bile çektik. Gece yarısından sonra çoluk çocuk dayılara ve teyzeye gittik. Orda sızıp kalmışız. İpek teyzesinin koynunda . Sencer babasının. Sonra yeni bir 365 günün ilk sabahı. Hedefler koyduk kendimize. Planlar yaptık. Yeni yılla beraber hayata geçiriyoruz. 2010 kısmet getirdi bize. Hadi bakalım.

yeniyıla sayılı günler kala

Yılbaşı deyince aklıma ailece toplanılan büyük bir sofra, kabak tatlısı, tombala, çam ağacı,noel baba ,illaki Nimet Abladan alınan piyango biletleri ve eğlenceli bir gece geliyor.Sonra ışıl ışıl sokaklar, alışveriş merkezleri. Jingle bells, jıngle bells. Keyifleniyorum ,kıpır kıpır oluyorum. Bu sene yavrularla süsledik çam ağacını. Noel baba kukuletası da aldım. Hıristiyan adetiymiş olsun. Süsledim de ne oldu. Ne dinim değişti ne kültürüm. Çok keyif aldık biz. Çıkardık bütün süslerimizi ağacın önüne. İlk önce yavrular incelediler tek tek süsleri. Sonra bazılarını ısırıp ağızlarına atmaya çalıştılar. 2 tane noel baba figürümüz vardı. Onları görünce bebek diye sevindiler. O noel baba dedim ve masalını anlattım. Süsleri nasıl asacaklarını gösterdim ve birlikte yapmaya başladık. Aslında yeni aldığımız oyuncaklarla oyun oynuyor gibiydik. Ancak İpek küreleri astırmak istemedi. Bop Bop diyerek taşıyabildiği kadarını alıp kaçtı, ağacın kutusunun içine girdiler 2 kardeş. Hadi gel kızım onlar ağacın süsleri diye ısrar edince , İpek elinde 5 topla ordan oraya kaçtı. Peki onlar senin olsun dedim. Ta ki Sencer gelip elinden alana kadar. Sonra Sencer ne yaptı. Minik oyuncak köpeğinide ağaca astı. ee çocuk haklı. Ağacın üstünde çanlar, davullar, hediye paketleri, kozalaklar, kar taneleri, yılbaşı çorapları, noel babalar ,toplar, ışıklar var. Köpek niye olmasın. Elbet onada bir dal kalır. İşimiz bitince ışıklarınıda yaktık. Pek güzel aydınlandı salonumuz ama içimi burkan , sahidende kibritçi kız gibi sokakta kalan ,yaşayan, çalıştırılan çocukları düşündüm. Hiç dayanamamki ben yavrulara. Burnumun direği sızladı, gözlerim kıpkırmızı. Boğazım düğümlendi. Toplandım sonra, doğanın kanunu bu. Birileri ölürken birileri doğuyor yada birileri ağlarken birileri kahkaha atıyor.

İPEK VE SENCERİN HEDİYELERİ BURADA

Aslında son 10 gündür bugün, yarın,iş,ev telaşı derken ancak fırsat bulabildim yazmaya. Çekiliş hediyelerimizi aldık ve yüzümüzde kocaman bir gülümseme oluştu. İlk önce İpeğin hediyesi geldi. Bu yüzden onunkinden başlıyorum. Mersinden Sevgili Filiz , boncuk kızı İnci ve Sueda ablamız hazırlamış hediyelerimizi. İşyerime gelmişti kargo. Çocuklar gibi heyecanlandım ben. İlk defa böyle bir organizasyona katılmıştık. Kızıma vermeden önce yeniden paketlerim diyerekten ve merakımı yenememekten dolayı akşamı beklemeden ben açıp baktım hediyemize. Tek kelimeyle bayıldım. İpeğe hemen vermedim hediyesini ,Sencerinkininde gelmesini bekledim. Yoksa Sencer İpeğin elinden alır. Bıkana kadarda vermezdi. İllaki kardeşinin elindekini alacak. Kıskançlıkmı, ilgi çekmek mi, paylaşmamakmı anlayamıyorum. Eve götürdüğümde neler olduğunu yavruların fotoları anlatsın. Hangisinden başlasam. İpek kuklaları çok sevdiğinden beş parmağında farklı hayvanların olduğu bir el kuklası almış Sevgili Filiz ve Sueda. Kuklayı elimize takıp parmaklar şarkısını söyledik birlikte. PARMAKLAR Bas parmagim bas parmagim nerdesin Burdayim Nasilsin efendim Tesekür ederim Parmak kaç parmak kaç Isaret parmagim isaret parmagim nerdesin Burdayim Nasilsin efendim Tesekür ederim Parmak kaç parmak kaç Orta parmagim orta parmagim nerdesin Burdayim Nasil efendim Tesekkür ederim Parmak kaç parmak kaç Yüzük parmak kaç Sonra İpek tek tek öptü herbir parmaktaki hayvanı.Sevdiği herşeyi öpüyor. O hayvanların seslerini taklit ettik. Sueda ablamız bir resim yapmış. Yazılanlarda çok tatlı. Canım yavrum pek güzel çizmiş. Resimde elimi bırakma dedim diye Sencer gülmüyormuş..........Yine Sueda boncuk bileklik dizmiş rengarenk,hemen kolumuza taktık. Bitanede saç tokası. Ve el emeği, mukavvadan yılbaşı ağacı kartımız içine İpek ve Sencer çizilip Mutlu Yıllar yazılmış. Bittimi daha bitmedi. Etkinlik kitabımız süper. İçinde İpek ve Sencere özel yazılmış aktiviteler var.Filiz tek tek resimleri kesip yapıştırmış ve el yazısıyla açıklama metinlerini yazmış. Bu alıştırmaları zamanı geldikçe bir bir yapacağız. Hatta hemen ilk alıştırmayı yaptık bile. Kuşları kedileri birleştirme olanı. Bu arada ne kadar incesin. İpeğe çıkmasına rağmen Senceride unutmamış .Onada minik bir el davulu göndermişsin. Ayrıca küçük birde mektup var. Senin ve yavruların emeğine gönlüne sağlık. Tüm hediyelerimizi özenle saklayıp koruyacağız. Büyüdüklerinde yavrulara teslim edilmek üzere. Şimdi Sencerinki: Eskişehirden Sevgili Eser ve kuzusu Nazlısu gönderdi hediyemizi. Minik ellere minik bir piyano. Hemen tuşlarına basıp çalmaya başladık.İster sesli oyuncak olsun ister evdeki makineler olsun, gürültü çıkaran herşeye bayılıyor oğlum. Mesela matkap , şarjlı süpürge, rondo vb. Piyanonun üzerindeki hayvan figürlerine basınca, 0 hayvanın sesini çıkarıyor ve isterse tuşlarına basıp sadece kendisi çalabiliyor. Açıkçası ben bile çocukluktan ezberimde kalmış notaları çalıverdim. Nasıl çaldığımıda gözleriyle takip ediyor. Amerikalı bilim adamlarının araştırmalarına göre piyano zeka geliştiriyormuş. Belkide vesile olur, bu sosis parmaklar bilgisiyar tuşları yerine piyano tuşlarında çalışır. Biz bu etkinlikten çok mutlu olduk ve Sevgili Eser'e , minik Nazlısu'ya tekrar teşekkürler ve iyi yıllar.

Yılbaşı hediyelerimiz ve parmak boyalarımız

Mail grubumuzda yılbaşı çekilişine katıldık. Öncelikle bunu organize eden Sevgili Sehere teşekkürler. İpeğe Bursa'dan Ezel çıktı. Sencer'e İstanbul'dan Ece Gizem. Ezel kedi ve köpekleri çok seviyormuş. Sanırım bütün çocuklar bu dönemde böyle. Ece müziğe düşkünmüş. Böylece hediye seçme işimiz kolaylaştı ve alışverişimizi tamamladık. Bunların yanınada yavruların elinden masal kitabı hazırladık arkadaşlarımıza. Önce renkli kartonlar aldık kırtasiyeden. Sonra internetten yılbaşına dair hayvanlı ve noel babalı resimleri indirip bastırdık. Bu resimleri her bir kartonun üzerine yapıştırdık. Resimlerin altına noel baba masalını yazdık. Sonra kartondan 2 şer santim şeritler kesip, onlarıda delgeçle delerek, renkli kar taneleri yaptık. Sayfaların boş kalan yerlerine uhuyla yapıştırdık. Sonra Sencerle İpek parmak boyasıyla boyadıkları ellerinden kartonların üzerine el izlerini çıkardılar. Herbir sayfayı dayanıklı olması adına laminasyon yaptırıp tel cilt taktırdık. Böylece kitabımız hazır oldu. Bugün hediyelerimizi paketleyip kargoya verdik. Umarım arkadaşlarımızda beğenir bu masalı. Sencerle İpek kalan kartonlara boyama yapmaya devam ettiler. İkiside çok seviyor. Yalnız İpek önündeki kartonların dışına taşıp sandalyesini ve kalorifer peteğinide boyamaya çalıştı. Ona sadece masasını ve kartonları boyayabileceğini anlattım. Etraf kirleniyor ama önemli değil. Yere örtü seriyoruz. İkeadan aldığımız ressam önlüklerimizi giyiyoruz. İşte bu kadar. Yavrular rahatlıyor. Küçük kas gelişimi, el göz koordinasyonu içinde faydalı. Neden geleceğin sanatçıları olmasınlar. Bu boyalarımızı hazır almıştık ama en kısa zamanda çocuklarla beraber evde pişireceğim parmak boyalarımızı. Bugünkü çalışmalarımızıda anılar kutumuza sakladık ve Sanat sanat içindir dedik.