Doğumgünü çocuğuyum ben

İyiki doğmuşum ben; Sabah işyerime, Sevgiliden gelen mis kokulu çiçekler, yaptığı jestler ve incelikler için. İyiki doğmuşum; İki yavrumun elinden pastamı yediğim için. İyiki doğmuşum; İşyerindeki arkadaşlarımın doğumgünüme ortak oldukları için. İyiki doğmuşum; Sisli bir akşamda, efsanevi Kız Kulesinden İstanbulu seyre daldığım için. İyiki doğmuşum; Kendimi özel hissettiğim hediyeler için. İyiki doğmuşum; Her yeni gelen yıl bana mutluluk getirdiği için. İyiki doğmuşum; Uzaklardaki arayan, soran, mesaj yollayan dostlar için.

10-11-1938 09:05

Hatırlıyorumda okul yıllarında 10 Kasımda bayraklar yarıya iner. Herkes bahçede sıra olur, Sirenler çalar, Ataya saygı duruşunda bulunurduk. Sonra İstiklal Marşı ve törenler. Her 10 Kasımda siren sesleri, klaksonlar içimi burkar. İşyerindeydim bu sabah dokuzu beş geçe. Radyomu açtım siren seslerini duymak için. Pencerenin önünde bekledim. Yakınımızdaki itfaiyenin ve kamu kurumlarının sirenleri çalmaya başladı. 2 dakika saygı duruşunda bulunduk dairedeki arkadaşlarla. Gözlerim caddeye takıldı. Kimileri yoluna devam etti. Kimileri oldukları yerde kaldı. Keşke herkes dursaydı o dakika dedim içimden. Akşam eve gelince çocukların odasına Atatürk Köşesi hazırladım. İnternetten print ettiğim Ata resimleriyle. Şimdiden tanısınlar. Büyüdüklerinde siren sesini duyduklarında yollarına devam etmesinler diye...

Bana kitap oku anne

Her yıl Kasım ayının ikinci pazartesi günü ile başlayan hafta, 1947 den beri Çocuk Kitapları Haftası olarak kutlanıyormuş. Biz bu yıl kutlamaya başladık. Bugün kitaplığımıza bir çekidüzen verdik. Anne baba olarak odalarına çoktan bir kitaplık kurmuştuk. Kitap okuma sevgisini kazandırmak adına. Bunun yanında anne ve babanında okuması yavrulara özendirici olacaktır. Heleki ülkemde okuma oranı en düşük seviyelerde dolaşırken. Düzenli takip ettiğimiz Meraklı Minik Dergimiz var. Aylık Tubitak'tan. Özellikle kartlarını çok seviyoruz. Henüz karton sayfalı olmayanları ellerine vermiyorum. Her ne kadar kemirme ve yırtma durumları azaldıysada birkaç ay daha bekleyeceğim. Karton kitaplar ise sürekli ellerinde. Zaten kendi kendilerine alıp resimlerine bakıyorlar. Tanıdıkları objeleri ve canlıları anlatmaya çalışıyorlar yada seslerini taklit ediyorlar. Mesela kedi resmi varsa kitapta miyam miyam diye bağırıyorlar yada elektrik süpürgesi varsa vuuuuuuuvvv diye ses çıkarıyorlar. Aslında birçok kitap olmasına rağmen rafta 3-4 tanesiyle sürekli ilgileniyorlar. Kitaplığımızdan seçmeler: Şimdilik kitaplarını ben seçiyorum ama birkaç sene sonra onları kitapçıda özgür bırakacağım. Dilediklerini seçsinler yada dilediklerini bir kenara bıraksınlar.

BU PAZAR KİTAP FUARI GEZDİK

Bizim geleneksel her pazar bir programımız olur. Çünkü sadece pazar günü çocuklar Cem ve ben birarada vakit geçirebiliyoruz. Önce geniş ve bol çeşit bir kahvaltı . Ardından günün programı. Bu pazarımızıda kitap fuarını gezerek geçirdik. Bir hafta önceden liste yaptık alacağımız kitapları. Gerçi ben Cağaloğlunda çalıştığım için birçok yayınevi elimin altında. Beyazıt Sahaflar on dakika ötemde. İstediğim zaman istediğim kitabı bulabiliyorum. Tabi fuarın atmosferide başka. Etkinlikler. Sevdiğin yazarlar imza masalarında. Bir adım ötende. Babamız Sunay Akın ve Aziz Nesin serisini tamamlamaya çalıştı. Sunay Akın da imza günündeydi ancak kuyruk upuzundu. Yavrular beklemek istemedi. Aşırı kalabalık ve gürültüden sıkıldılar. Tüm gezi boyunca kollarım ağrıdı. Ya kucakta taşınmak istediler yada koridorlarda koşmak. Bebek arabasında oturmadılar. Peşlerinde olunca doğru düzgün standları inceleyemedik bile.

Kendimi market alışverişinde gibi hissettim. Listeyi tamamla kasaya geç. Üç saatin nasıl geçtiğini anlamadım. Sanırım seneye onları babanneye bırakıp geleceğiz. İstedimki yavrularda oradaki kitap kokusunu alsınlar. Onlar içinde tercihim İş Bankası ve Tübitak yayınları oldu.

Günün özeti fuarı gezdik, kitaplar aldık. Mutlu olduk. Eve dönerkende kendimize pizza ziyafeti çektik. Pizzacının oyun alanında kaydılar, sallandılar. Balon kaptılar garson abiden.

Sonra oyun çadırı aldık. Geçen seneki kırılmıştı. Eve vardığımızda Volkanla Bahar geldiler kahve içmeye. Yavruları özlemişler. Artık onlarda bebek düşünüyorlar . Volkanla baba çadırı kurdu. Tam tahmin ettiğim gibi kahkahalar atarak oynadı benim zibidiler. Sonra yeni kitaplarımıza baktık. Uyku vakti geldi. Artık yorgunluktan bu gece kesintisiz uyurlar inşallah.

Bu Cumhuriyetin arkasında binlerce şehit binlerce gazi var

Çocukluğumda Cumhuriyet bayramlarını ne kadar farkında olmadan kutlamışız. Tek hatırladığım askeri törenler. Eğlenceler, bayraktan tişörtler yoktu o zaman. Bayrağa saygısızlık sayılırdı. Bu bayram birgün öncesinden astık bayrağımızı balkona. Mesai yarım gün olunca işe gitmedim. Kabak tatlısı pişirdik bayram niyetiyle. Cumhuriyet marşları söyledik beraber. Ertesi gün yani bayram günü Mehmet Amcamız askerden geldiği için onunla buluştuk.Bahar teyzede geldi. Cumhuriyet yürüyüşüne katılmaktan vazgeçmiştik. Oturduğumuz çay bahçesinde masa şemsiyelerine tırmandık. Hortum bulduk. Neyseki açmayı beceremediler. Mehmet amcanın acelesi olunca kısa oturup kalktık. Sonra attık kendimizi Suadiye Caddeye. Bütün binalar kırmızı bayraklarla donanmıştı. Atatürk afişleri, ışık gösterileri ,caddeye kurulan platformlar. Bir mağaza vitrini süslenmiş. Atatürk manevi kızının düğününde dans ederken. Hem ağlayıp hem dua eden her yaştan insan vardı. Hep bir ağızdan söyledik Türkiyem şarkısını. Ay yıldızlı tişörtlerimizi giydik. Bayrak salladılar en şirin halleriyle yavrular. Geçen sene ki kutlamalarda bayrakları kemirmeye çalışmışlardı. Gözler yine üzerlerindeydi.Bütün bunlar bizi coşturdu ama gelecekte vatanı onlar koruyacaklar. İpeğim ve Sencerim hiç unutmayınki bu cumhuriyetin arkasında binlerce şehit binlerce gazi var.

OĞLUŞ BÜYÜMÜŞTE BABASIYLA İŞE GİTMİŞ

Cem Senceri işe götüreyim mi dediğinde, ne güzel olur dedim. Hem ikizlerin arada bir ayrı vakit geçirmeleri gerekiyor. Gerçi tereddütleri vardı başa çıkabilirmiyim diye. Nede olsa 20 aylık oyun canavarı bunlar. Şevkini hiç kırmadım . Elbette yaparsın ne var dedim. Sabah hazırladık bi çanta. Çıktılar baba oğul. 1.5 saat yol. Boğaz köprüsünden geçerken gemilere bakmışlar . Keyifleri yerinde ofise varmışlar. Bizim delikanlı dağıtmış etrafı. Babası kalem kağıt vermiş. Karalamış . Arabasıyla masaların altında oynamış. Top atmış. Bir bardak çayı devirmiş. 2 kere kaka yapmış. Baba başarıyla temizlemiş. Kahvaltısını yaptırmış. Öğlen çorbasını içirmiş. Aşkım sen olmuşsun en babasından. Bende arkadaşlarla program yapayım dedim dışarı çıkabiliyoken. Telefon bozulunca ve numaraları göremeyince kimseyi arayamadım. Hal böyle olunca sabahtan ev işlerimizi bitirelimde öğlen gezmeye çıkarız kız kıza dedim. Tek çocukla trakinge bile giderim böyle. Dağ taş dere tırmanacak kadar kolay ve özgür hissettim. Biz hazır olana kadar öğle olmuş. Cemle sencer geldiler. Sonra hep beraber yemeğe gittik.Güzel bir park sefası yapalım dedik. Yağmur bastırdı. Tekrar eve döndük. Bugün olmadı ama gene denk düşer elbet. Analı kızlı gezmeler.