Ormana gidiyoruz

Baltalar elimizde Uzun ip belimizde Biz gideriz ormana Hey ormana Yaşlı kütük seçeriz Testereyle biçeriz Biz gideriz ormana Hey ormana Ormana giderken söylediğimiz şarkımız Havaların biraz serinlemesine rağmen, son iki haftadır pazar kahvaltılarımızı ormanda yapıyoruz. Bütün haftanın koşuşturmasından sonra şöyle ayaklarımızı toprağa basalım dedim . Hem öyle huzurlu geliyor ki; kahvaltıda sadece kuş cıvıltıları. Ekim ayı olduğundan kalabalık değil etraf. Burada menemenin tadı bile başka. İçtiğim çay başka. Etraf yemyeşil. Hatta yer yer gökyüzü görünmüyor ağaçlardan. Yavrularda keşifte. Neler mi yaptılar. Yerlerden meşe palamudu topladılar. Ağaçları incelediler. Motokrosçu abilere baktılar. Bi önceki hafta çamurların içinde zıplayıp durmuşlardı hava yağmurlu olduğundan. Bu hafta ağaç kavuklarına girdiler. Ağaçları kemiren keçileri seyrettiler. Hamakta sallandılar. Ceplerine taş topladılar. Küçük tepelere tırmanıp, yorulunca yerlere oturdular. Ormanda mantar toplayan gruplarda vardı. Kahvaltıdan sonra biraz yürüyüş yaptık ve oradan da Kilyos'a indik. Hava sanki yazdan kalan son günlerini yaşıyordu. İpek uyudu. Sencer Cem ve ben ayaklarımızı denize soktuk. Yerim ben bu pompiş ayakları. Oğluş yazdan bu yana hiç değişmemiş. Sudan korktu. Denize giren köpeğe ve sahibi çocuktan gözlerini alamadı. İlk defa bir köpeği denizde görüyordu. Bak oğlum köpekte denizde , hadi sende gel desemde yemedi. Sencer uzun süre kum ve kovayla oynadı. Akşama doğru dönerken , Çevre ve Orman Müdürlüğünden fidanlar aldık. Bunları en kısa zamanda dikeceğiz. Eve dönüş yolunda İstinye Park'a uğradık. Buradaki Rain Forest Cafeyi akvaryumu dışında hiç sevmedik. Orman, sessizlik, temiz hava, sakin bi kumsal dan sonra kapalı boğucu ve gürültülü alışveriş merkezi hiç olmadı .

RAHMİ KOÇ MÜZESİ

Bu hafta müze ziyaret ettik. Keyifli ve ilginç objeler gördük. Araba, uçak, tren, gemiler. Denizaltıya yavruların yaşı tutmadığından giremedik. Zeytinyağı fabrikası ,kendi kendine çalışan makineler. Sencerin en sevdiği bölüm at arabaları, otomobil galerileri ve çocuk atölyesindeki büyük abaküs. Salon girişindeki aslanlarıda İpek çok sevdi. Çeşitli makineler bir tuşa basılarak çalışabiliyor. Bir motorsikletin gerçek çalışma sesini dinledik. Kendi boylarına yakın arabalarla oynadılar. Sencer abaküsü görür görmez koşup tırmandı. Boncukları sağa sola itmeye başladı. Ulaşabildikleri her tekerleği çevirmek istediler. Herşeyi ellemek isteyince omzuma aldım Senceri. İpek uyuyordu bu arada. Birazda böyle dolaştık. Cafede çay molasından sonra İpek uyandı. Bahçedeki uçakları gezdik. Uçaklar İpeğin ilgi alanı içinde. Ayrıca Müzenin bahçesindeki oyun alanı ve Atlı Karıncayı hava kararana kadar terketmedik. Bu onların tercihiydi.

Herhangi bir akşam

Akşam işten eve geldiğimde, kapıdan içeri girer girmez, üstümü bile değiştirmeden sırtıma çıkılıyor. Atçılık oynuyoruz. Saçlar yolunuyor, kafamdaki tokalar alınıyor. Kolye varsa oda. Beni yere yatırıyorlar. Karnımın üstünde 2 zıplama. ahhhh. Oğlum kızım acıdı acıdı diyorum. Nafile. Bütün salya sümükler yanağıma akıyor, yüzüme gözüme bulaşıyor. Üzerimde zıplayan 23 kilo var. Yüzümün üstüne oturup gaz çıkarıyorlar. Ne yaptın kızım diyorum. Cevap bırt. Oynuyoruz. Yüzlerindeki mutluluk tarifsiz. Yemek saati gelince, asla bana yemek yedirmezler. İpeği kucağıma aldığımda Sencer de gelmek ister veya Sencer kucağımda ise İpek onu ittirip kendi oturmak ister. Başlar bir kapışma . Mama sandalyesinede oturmak istemiyorlar. Neyseki birini baba alır birini anne. Kavga biter. Tabağıma ellerini sokarlar, karıştırırlar, yiyor numarası yaparlar,yere dökerler. Tuzlukları avuçlarının içine tutup yalarlar. Akışını seyrederler. Çay saatinde de hiç eksik kalmazlar. Çocuklar sizi kandırdığım için üzgünüm. Çay yerine ıhlamur kaynatıp veriyorum. Nasılda dökmeden içiyorlar. Bardakla su içmeye alıştırırken bu kadar özenli içmiyorlardı. Onlarla beraber kahkaha atmak, yuvarlanıp yere düşmek, ten temasında bulunmak harika. Hele biraz daha bilinçlenince. Daha da zevkliymiş annelik. Çalışan anne olunca, akşama kadar özlemle bekleyen yavrulara hayır demek çok zor. Bırakıyorum kendimi onlara. Zaten beni görünce başkasına gitmiyorlar. Ancak onlar uyuduktan sonra ev işlerime ve kişisel işlere bakabiliyorum. Üstelik hayatımda onların yerini dolduracak daha önemli bir iş yok. İnsan isterse herşeyin üstesinden geliyor. Düzenimi kurdum artık. İlk 6 ayım karman çormandı. Kafam karışıktı. Ne yapacağımı bilmez haldeydim. Öğrenerek, okuyarak, paylaşarak başardım. Kendimi zorladım. Yapabildiğim bu demedim. Daha fazlası için uğraştım ve uğraşıyorum. Hala az uyuyorum. Akşam eve geldikten sonraki koşusturmanın farkında değil yavrular. İşlerimi hep planlıyorum. Kimse dört dörtlük değil. Herşeyden çok anlaşılmaya ve sevgiye ihtiyaçları var. Onların tek istedikleri ben. Benimde hayatımın anlamı onlar.

"ANNİ BADIT MAMA"

Başlığı yabancı dilde yazmadım:))İpek balığa yem verelim demek istiyor. Beni elimden tutup balığın başına çekiyorlar. Her akşam yatmadan önce İpek ve Sencer 1 er tane yem veriyor balığa. Bir süre onu seyrediyorlar. Balık nasıl yapıyor diyorum. Ağızlarını açıp kapıyorlar. Fanusun camına vuruyorlar ve ellerini içine sokmak istiyorlar. Tabiki anne engeli hemen beliriveriyor. Balığı ellemek yok. Uzaktan bakacağız. Fanusu devirmeyeceğiz. Su ürünleri mühendisi bir kocam olduğundan yıllarca balık besledik. Bazen evimizde 3-4 akvaryum oldu. Zamanla hepside öldü. Hatta bir keresinde ısıtıcı bozulduğundan , balıklar kaynadı akvaryumda. Bitanesi yaşamıştı. Onuda ben komando ilan etmiştim. her şartta soğukta sıcakta kendini canlı tutabildiği için. Umarım bu balığımız uzun ömürlü olur.Bu arada repertuarımıza yeni bir şarkı eklendi. Kırmızı balık gölde Kıvrıla kıvrıla yüzüyor Balıkçı Hasan geliyor Oltasını atıyor Kırmızı balık dinle Sakın yemi yeme Balıkçı seni tutacak Sepetine atacak Kırmızı balık kaç! kaç! Kırmızı balık kaç! kAÇ

YENİDEN AÇILDI PERDELER

İlkokuldayken izlediğim mavi kuş oyunuyla düştüm tiyatro sevdasına. Ogünlerden bu güne hiç eksilmedi sevdam. Çocuklardan önce Cemle ayda iki kez giderdik tiyatroya. Özellikle okul yıllarında. Son iki senedir çocukları bırakacak kimse olmadığından istemeden de olsa ara vermiştik. Bu Ekim ayındaki sezon açılışı heyecanlandırdı bizi. İlk biletlerimizi aldık. Bir akşam babannemiz bakacak İpek ve Sencere, bizde gidebileceğiz. Önümüzdeki sene yavrularıda çocuk oyunlarına götüreceğim. Evde kuklalarla ve parmak oyunlarıyla başlamıştık zaten bu işe . Oyunla eğitiliyorlar nede olsa. Gerçek sahne, kuklalar kadar ilgilerini çekermi bilmem, hoşlarına giderse artık dördümüz yutarız sahne tozlarını.

Anneler yavruları dekodersizde anlar

ayakkabı: abıka Anne: Anni Balık: Badıt Babaanne: Mamanne Mavi: Mami Miyav: Miyam Top: Bop Araba: Han Han İpek: İpi Sencer: Sencen Süt: Çüt cam: dam okadar: okaga kamlumbağa: kapuga Yarım yarım konuşmalara başladık. Çok düzgün söyledikleri kelimelerde var. Bazen şaşırıyorum. Yok bunu telaffuz edemez diyorum. İleride cümlede kuracağız inşallah. Birde kendi aralarında konuştukları dil var. Onları anlayamıyorum işte.

inci pirinç tanelerini koruyalım

Doktorumuz 1 yaş kontrolünde artık diş fırçası almanın zamanının geldiğini ve macunsuz fırçalamaya başlamamızı söylemişti. Bizde bu yaşa uygun ilk diş fırçalarımızı satın almıştık. İpek ve Sencer şimdilik neden dişlerini fırçaladıklarını bilmiyorlar ama 6 aydır hem bizi taklit ediyorlar, hemde lavobanın başına geçip diş fırçasını suya tutarak oyun oynuyorlar. Hatta artık, lavobaya yetişemedikleri için ayaklarının altlarına koyduğum tabureyi kendileri getiriyorlar,dişlerimizi fırçalayacağız deyince. Bizimkiler elektrikli olduğu için bazen kendininkileri bırakıp bizimkilere el atıyorlar. Onlarında yerini değiştirmem lazım. Kitaplarında diş fırçasının resmini gördüklerinde hemen ellerini dişlerine götürüp fırçalama hareketi yapıyorlar. Bu alışkanlık ta diğerleri gibi çocukken kazanılacak. Sanırım 3 yaşından sonra hem macun kullanıp hemde onlara diş fırçalamanın neden gerekli olduğunu açıklayabilirim. Bir baba çocuğuna diş fırçalamayı nasıl öğretebilir. Doğan Cüceloğlunun keşke'siz bir yaşam için iletişim adlı kitabından alıntı: 1- onu korkutarak 2- iletişim kurarak Önce korku temelli öğretme tarzı. "Gel yavrum buraya. Bak bu diş fırçası, bu da diş macunu. Bununla dişlerini fırçalayacaksın. Ben senin babanım; senin iyiliğini istediğim için bunu sana söylüyorum. Her gece yatmadan önce dişlerini fırçalamanı istiyorum yavrum. Anladınmı? Anladım baba diyerek çocuk diş fırçası ve macunu alır gider. Gerçektende birkaç hafta boyunca her gece aklının erdiği kadarıyla dişlerini fırçalar.Fakat birkaç hafta sonra diş fırçalamayı unutmaya başlar. Çünkü diş fırçalama davranışı babasının istemesi ötesinde başka bir anlamla beslenmemiştir. Bunun farkına varan baba çok kızar ve gel lan buraya diyerek oğlunu çağırır. Ben sana söylemedimmi lan eşşek kafalı neden dişlerini fırçalamıyorsun sen. Bir daha fırçalamadan yat, seni doğduğuna pişman ederim der ve iyice korkutur. Çocuk yeniden dişlerini fırçalamaya başlar. Babada böbürlenir. Nasıl fırçalatıyorum dişlerini diye. Halbuki babası yokken çocuk yine dişlerini fırçalamayacaktır. Hem isyan edecek, hemde meydan okumaktan zevk alacaktır. İkinci şekilde ise iki resim bulurum. Biri çürük dişli birinin, diğeride inci gibi sağlıklı dişleri olan birinin . Uygun bir zamanda çocuğu karşıma alıp resimleri gösteririm. Büyüdüğün zaman dişlerin nasıl olsun istersin. Sağlıklı mı çürük mü olsun diye sorarım. Sağlıklı bir ortamda büyüyen çocuk sağlıklı dişi seçecektir. bu dişler nasıl sağlıklı kalmış, bu dişler nasıl çürümüş öğrenmek istermisin diye sorarım. Heyecanla öğrenmek isteyeceğini söyleyecektir çocuk. O zaman bir büskiviyi ikiye bölen baba yarısını çocuğa verir yarısınıda kendi yer. Sonra aynanın karşısına geçip dişlerin arasında kalan kırıntılara bakarlar. İşte yavrum dişi çürüyen bu kişi yemek yedikten sonra ağzındaki kırıntıları temizlemeden yatmış, çöplüğe dökülen artıklar bütün gece nasıl çürüyüp kokuşuyorsa ağızda kalan bu artıklarda onun ağzında kokuşmuş ve dişlerini çürütmüş. Çocuk çöplüğü ve kokuşmayı iyi bilir. Bu hayali yaratmak onu diş kırıntılarından temizleme yönünde kamçılar. Dişi temiz olan ise yemek yedikten sonra ağzındaki kırıntıları temizlemiş. Nasıl temizlemiş öğrenmek istermisin. Çocuk evet diyecektir. Diş fırçası ve macun ortaya çıkarılarak, nasıl kullanıldığı gösterilecektir. Bu arada babanında dişlerini fırçalayıp örnek olmasıda gerekmektedir. İlkinde çocuk babasının korkusundan diş fırçalarken ikincisinde diş fırçalamanın yararını anladığı için fırçalamaktadır.

Bayram geldi, geçti.

Bayramdan önceki Cuma izinliydim . Yavrularla evdeydim. Bebeklerimizle 3. Bayramımız bu bizim. Geçen senekiler gibi bu bayramda ikisinede bayram kıyafeti aldım. Bayramda adettir. Yeni giyilir. Çok mutlu oluyorum onlara bayramlık alırken. Büyük nostalji yaşıyorum. Çocukken bayramlığımız birkaç gün önceden alınırdı. Heyecanla giymek için bayram sabahını beklerdik. Annem bayram tatlısı yapardı.Bayram temizliğide yapardık . Ablamla ben anneme hep yardım ederdik. Bayram sabahı babam namaza giderdi, annem kahvaltıyı hazırlarken bizde üstümüzü giyinirdik . Babam gelince hepimiz babamın elini öper bayramlaşırdık. Bizde adettir. Kadın bayramda kocasının elini öper. Sonra mahalleyi dolaşmaya çıkardık. Kapı kapı dolaşır şeker ve para toplardık. Bakkala gider leblebi tozu , çatpat alırdık. Niyet çekerdik birde. Neyse ben döneyim bugünümüze. Bende çocuklarla bayram temizliği yaptım evde. Birlikte yapınca 1 saatlik iş 3 saatte bitti. Tatlımızı yapmadık bu bayram. Hazır aldık. Yavrularda bu gelenekleri öğrenecekler. Sonra bayram sabahı erken kalktık. Bu bayram Selma teyze ve Selende bizimleydi. Ailece kahvaltıdan sonra İpek ve Sencer bayramlıklarını giydiler. İpeğinki kırmızı elbise ve kırmızı ayakkabılar. Sencerinki beyaz gömlek ve kot pantalon. Evde bile kırmızı aykkabılarını elinden hiç düşürmedi İpek. Yavrularla yanaktan öpüştük. El öpecek günlerde gelecek elbet. Bayramlaşıp İzmite gittik. Anneanne ve dedenin mezarını ziyaret ettik. Teyzelerde biraz oturduk. Ertesi günde babanne dedeye, dayı ve yengeye gittik. Herkes maşallah dedi. Kapıya gelen çocuklarada çukulata verdik. Bunca gezmenin içinde İpekle Sencer uyurken bir ara Cemle Kadıköye kaçtık. Yavruları babanneye bırakıp. Alınacak kitaplar listemizden birkaçını tamamladık. İpekle Sencerede tübitak 3-6 yaş serisinden karlı birgün, sen ben gen, deneyler vücudumuz ve hücre savaşlarını aldık. Bunları aslında ben okuyacağım. Gün gelip bana sorular sorduklarında onlara rahatça açıklayabilmek için. Bu bayramda benim bayramlarım gibi değildi ama yinede yavrularla coşkuluydu.

Montessorı

Çocuklarım için en iyi eğitimin ne olacağını araştırırken alternatif eğitim sistemlerinden biri olan montessori ile tanıştım. Ve araştırmaya başladım. Bu okuduğum ilk kitap. Sırada Tim Seldin , Harika Çocuk nasıl yetiştirilir var. Bu kitap Eylem Korkmazın montessorı metodu tez çalışmasının kısaltılmış hali.Maria Montessorı 1896 da 25 yaşında İtalyada ilk kadın doktor olmuş, hayatı boyunca konferanslar vermiş,kitaplar yazmış, okullar ve öğretmen eğitim merkezleri açmıştır. Tabi bu gelişim sürecinde birçok zorlukla karşılaşmış. İtalyada faşist yönetim egemen olduğunda okulları kapatılmış, ülkeden ayrılmış. Ancak bu dönem geçtiğinde hükümet tarafından tekrar ülkesine çağrılmış ve eğitim sitemiyle ilgili çalışmalarına destek olunmuştur. Hatta İtalyan banknotlarından birine resmi basılmıştır. Ona göre dünya barışı çocukların eğitiminden geçmektedir. kitaptan Montessorı metoduna dair öğrendiklerim Tek bir en iyi yoktur ve eğitim bireyseldir. Bebeklikten itibaren çocuğa saygı duymalı. Çocuklar söylenenleri ezberleyerek değil anlayarak öğrenmeli, çocuğun doğayla iç içe olması sağlanmalı, evimiz yada içinde bulundukları çevre, zarar verebilecek nesneler-den arındırılmış olmalı ve eşyayla ilişki kurmasına izin verilmeli. Çocuğa gereksiz yardımlardan uzak durmalı, kendi başına yapabilmesine müsaade etmeli. Çocuk özgür olmalı ancak çevresindekilere saygılı olacak şekilde hareket etmeli. Farklı yaş gruplarındaki çocuklar bir arada oynayabilmeli ve birbirlerine öğretirken, öğrendiklerini pekiştirmeli. Bu metodu cocuklarıma bir bütün olarak uygulamam mümkün olmasada evde elimden geldiğince kullanabilirim. Üstelik Türkiyede uygulaması sadece birkaç özel okulda varken ve bunlarında bir kontrol mekanizması yokken zaten zor görünüyor. Şu andaki ana akım sistemini değiştirmek yada alternatif olmak hayal olsada inançlı bir grup insan çalışıyor.

onlar için hayat oyun

Oyun çocuklar için faydalı biliyorum ama bazen beni yapmaa, çıkma orayaaa, kapatma ışıkları dedirtmekten ve cinleri tepeme çıkarmaktan geri koymuyor. Dünya ile ilişkileri bu sayede öğreniyorlar. Aynı hareketi defalarca tekrarlayabiliyorlar. Eskiden sadece topla , peluş hayvanlarla ve bilimum diş kaşıyıcı vazifesi gören oyuncaklarla oynarlarken şimdi evdeki eşyalarla oynuyorlar. Bazılarının tehlikeli olduğunu anlamıyorlar. Bende kendilerine zarar vermedikleri sürece müsaade ediyorum. varsın oynasınlar zaten doyunca bırakacaklar. Yalnışmı yapıyorum bilmiyorum ama içgüdülerim bırak oynasınlar diyor. Uzak tutmam gereken oyunlar varsa bunlarda abuk sabuk bilgisayar oyunları yada atari. İpek ve Sencerde gördüğüm birçok davranışta hemen kendi çocukluğumuda düşünürüm. Ben neler yapardım diye. Mesela çıplak ayaklarla kapı kasalarına tırmanırdım. Bir keresindede öğlen uykusuna yatmamak için mutfak penceresinden kaçmayı denemiştim. fotoğraflayabildiğim bazı oyunlar burada. sandalyenin içine girip bütün evi bu şekilde dolaşıyorlar. bu oyuncak sepetine ya ikisi oturup oynuyorlar yada tek tek oturup birbirlerini ittiriyorlar. Banyoya her girişimizde önceden tuvalet fırçasına koşarlardı yada klozetin içine bakmaya. Bunu unutturduk derken sifona sardık son günlerde. Koşa koşa klozete tırmanıp sifonu çekiyorlar. Birde marifet yapmış gibi sevinip alkışlıyorlar. Genelde ben işlerimi yaparken onlarda yanımda oldukları için bulaşık makinesi de eğlence oldu onlara. Tekerlekli çekmecesini çıkarıp araba gibi dolaştırıyor yada pervanesini döndürmeye bayılıyorlar. Beni en çok kızdıranlardan bitanesi bu. Akşam oturuyoruz ailece . Ya bir bardak çay var elimde ya birşey okuyorum veya iki dakka dinleneyim diyorum. Olurmu anneye rahat vermek. Işıklar bir açılıp bir kapatılıyor. Bazen kapatılıp açılmıyor. oğluum, kıızımm açtı yap. yok açmazlar. Ben kalkıp açarım tekrar kapatırlar. Ya sabır der, başka tarafa çekmeye çalışırım. Masanın üstüne çıkıp inmeler, üstünde zıplamalar,oturmalar Hepimizin olmuştur böyle doğal oyunları çocukken. Baş teşvikçi anneyle bol oyunlar bol keşifler.:)

Yavrulardan marifetler, komşulardan şikayetler

İkea'ya gittiğimizde, oradaki oyun alanında oynamışlardı bu bambamla. El becerisi için faydalı olacağını düşünüp aldık birer tane. Çocuklarda çok sevdi. Tabi alt kalttaki komşu için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. 18 aydır hiç şikayet almamıştık. Bu oyuncak yüzünden ilk şikayetlerimizi aldık. E ne yapalım ama. Biz daha çok küçüğüz. Tam keşfetme zamanımız. İçgüdülerimize dur diyemiyoruz. Koltuktan atlıyorlar. oyuncakları fırlatıp atıyorlar dan diye yerlere. Tencerelerin kapaklarını gırc diye yere sürüyorlar. Üzgünüm komşucum bir süre bize dayanacaksın. Hem haftaiçi evde yokuz . Akşamdan akşama bir saat. Haftasonuda bilemedin iki saat. Üstelik bunlar iyi günlerin. Daha zillere basıp kaçacaklar, top atıp camları kıracaklar. Çocukluk işte. Yalnız bir müzik aleti çalmak isterlerse birgün, söz çalışmalarını evde değil dışarda yaptıracağım. Tam da bu aşamada düşündümki çocuklu aileler apartman dairesinde oturmasa. Yavrular çiftlik evlerinde büyüse özgürce. geel sayısal gel. bir çiftlik evi birde karavan istiyorum. Cem de bende işleri bırakır, tarımcılıkla uğraşır ticaretini yaparız.